depresyonu on iki aşamalı cilt bakımıyla yenmek

saçımı tepeden sımsıkı toplayıp odayı adaçayı ile tütsülerken bir yandan da bütün o karanlık düşüncelerimden anında kurtulacağımı sanmak benim en büyük toksikliğim sanırım. ruhum daralırken kalkıp o pahalı serumları yüzüme sürüyorum ve sanki onlar benim kaygı krizlerine iyi gelen şeyler listemin en başındaymış gibi inanılmaz bir tatmin yaşıyorum.

sonrasında aynaya bakıp ne kadar parladığımı görünce bütün dertlerim üç saniyeliğine falan tamamen uçup gidiyor. resmen estetik acı çekme sanatı dedikleri şeyi iliklerime kadar yaşıyorum kızlar, ağlarken bile cildim pürüzsüz görünmeli sonuçta.