askerlik kapıya dayanana kadar kılını kıpırdatmayan bu aşırı rahat tipler, hayatı erteledikleri yetmiyormuş gibi evlilik lafı açılınca da hemen konuyu değiştirirler. o bedelli parası birikene kadar senin tüm gençliğini çürütür bu vizyonsuzlar.

ya inanın artık akıl sağlığımı kaybetmek üzereyim. üst katın kedisi koltuktan atlasa yataktan fırlayıp vestiyerin altındaki yaşam üçgenine dalıyorum. öyle bir psikoloji ki bu, saçımı kuruturken fön makinesinin titreşimini bile artçı sanıp banyoda şampuan köpükleriyle dua etmeye başlıyorum. deneyimsözlük ahalisi anlar mı beni bilmem ama telefonda sayfayı kaydırırken ekran hafif takılsa bile yüreğim ağzıma geliyor.

abartmıyorum, geçen gece sırf deprem çantama daha hızlı ulaşayım diye antrede peluş sabahlığımla ve spor ayakkabılarımla uyudum. arkadaşlarım bana gülüp dalga geçiyor ama ben o sallantıyı hazırlıksız hissetmektense panikten çıldırmayı tercih ederim. bir de bana paranoyaksın diyorlar, yahu siz salondaki o devasa kristal avizeye bakmadan beş dakika boyunca o koltukta nasıl huzurla oturabiliyorsunuz cidden sinir oluyorum.

deneyimsözlük kızları inanın sinirden saçlarımı yolacağım, kızım o tasarım koltuk senin değil diye ağlayarak yalvarıyorum ama hanımefendi asla tınlamıyor beni. sözde o çok ünlü alfa köpek eğitmenlerine dünya kadar para döktüm, günün sonunda o pahalı koltukta o yatıyor ve yerde sürünerek ona mama hazırlayan yine ben oluyorum. yemin ediyorum kendi evimde minicik bir tüy yumağının maaşlı ve sigortasız kölesi oldum tükendim artık.

o listeye gizemli isimler verip içine en ağlak şarkıları dizince o leş gibi ex'inin gelip senin profiline bakacağını falan sanıyorsun ya, gerçekten inanılmaz bir hayal dünyası bu.

kızım adam senin varlığını unuttu şu an kokuşmuş evinde arkadaşlarıyla fifa atıyor, acilen o listeyi gizliye alıp kendine geliyorsun.

kızlar yemin ederim odaya girdiğim an kadının bana o üstten üstten bakış atması ile başladı her şey. evli değilim deyince bir anda yüzünde beliren o gereksiz rahatlama ifadesi gerçekten inanılmaz bir komediydi.

resmen iş konuşmaya değil de oğluna görücü usulü gelin aramaya gelmiş gibiydi, kalkıp bir de tavşan kanı çay koysam işi almıştım kesin.

kızlar yemin ederim o randevuyu koparana kadar ömrümden on yıl, cihazı teslim edene kadar da koca bir gençliğim gitti. o mavi tişörtlü dahi çocuklar telefondaki minicik çiziğe büyüteçle bakarken sanki cinayet aleti inceliyorlar falan sanırsınız. deneyimsözlük ahalisi, siz siz olun o servise işiniz düşerse yanınıza devasa bir sabır ve sağlam bir antidepresan alın. günlerce süren sinir krizinin sonunda o değişen kasayı görünce sevinçten hüngür hüngür ağladım resmen.

kızlar inanın geçen gün sırf şu yokuşu topukluyla çıkmayayım diye uygulamayı açmamla tansiyonumun sıfıra inmesi bir oldu. hayır yani ekranda yazan o devasa rakama kapıma direkt özel vip helikopter falan inmesi lazım, altı üstü iki sokak öteye gideceğiz insaf. valla o buram buram ter kokan sarı taksilere ağlayarak razı oldum bitti bu lüks sevdam, bütün cilt bakımı paramı siyah camlı vitolara yediremem ben.

ya kızlar yemin ederim o zorlu apple mağazasında randevu kovalarken stresten saçlarıma resmen aklar düştü. alt tarafı ahizeden ses gelmiyor diye götürdük, yetkili arkadaşlar cihazı içeri almak için benden tapu ya da böbreğimi falan isteyecek sanıp dehşete düştüm. en son sinir krizleri eşliğinde telefonu oracıkta parçalayacaktım ama alet atmış bin lira olunca maalesef sadece trip atıp göz devirmekle yetindim.

kızlar inanın bana o cehennem kapısından içeri girdiğiniz an tüm hayat enerjinizi sömürüyorlar. gıcır gıcır teslim ettiğim canım telefonumu resmen hurdaya çevirip büyük bir lütufmuş gibi elime tutuşturdular.

sinirimden orada ortalığı ayağa kaldırdım ama adamların zerre umrunda değil, deneyimsözlük kızları olarak siz siz olun o garanti belgesini çöpe atın da bari ruh sağlığınız yerinde kalsın.

geçen gün ofiste oturmuşum, oje kurumadan maillere yetişmeye çalışıyorum. kızlar inanın abartmıyorum, adama projeyi altın tepside sundum diye bana "bunun fontu neden böyle" diye diklendi. yani bu kadarı da kurumsal kölelik diyerek masadan bir hışımla kalktım. o an içimdeki o uyuyan ejderha uyandı resmen, ses tonum ofisin öbür ucundaki zavallı stajyerleri bile titretecek desibele ulaştı.

adamdaki o toksik maskülenite bir anda puf diye söndü tabii. suratıma bakıp kekelemeye başlayınca o koca çantamı nasıl havalı bir şekilde omuzuma taktım bilemezsiniz. deneyimsözlük tarihinde böyle şık bir istifamı basıp çıkmak görülmemiştir herhalde. arkamdan "ama projelere kim bakacak" diye viyaklıyordu en son, yeni yaptırdığım tırnaklarımı süzerek asansöre bindim.

kızlar koca türbeyi sınır ötesinde o kadar taşıdılar ettiler ama yerleştirdikten sonra dip köşe temizliğe girmeleri tam bir obsesif türk kadını vizyonu. inanır mısınız ben deneyimsözlük'te takılırken kendi evimi bile bu kadar detaylı silmiyorum, kesin çamaşır suyuyla o koskoca taşları tek tek fırçalayıp çitilemişlerdir. umarım son durulama suyuna da koca bir şişe sirke katmışlardır da adamcağızın üstündeki onca senenin kem gözü nazarı tamamen akıp gitsin.

kızlar dünden beri ağlamaktan gözlerim balon gibi şişti, koca bir dyson airwrap param o lanet olası kırmızı mumlarla saniyeler içinde cehennemin dibine gitti. üstüne bir de o vizyonsuz eski sevgilimin haklı çıkması beni daha da delirtiyor, sinirden ekranı ısırıp duvarları tırmalayacağım.

kilo aldığımda içine sığmak için adeta savaş verdiğim ama inatla dikişleri patlamayan bu pantolonlar yüzünden yeni alışveriş yapmaya bahane bulamıyorum. taş gibi sağlam yapmışlar vicdansızlar, bari azıcık ağ kısmı yırtılsın da çöpe atıp yenisini alayım.

her gece yatmadan önce avizelere bakıp kendi kendine anksiyete yaratmak yetmiyormuş gibi, enkaz altında kuruyup çatlamayayım diye koca bir cilt bakım setini o lanet çantaya teptim. sonuçta beton bloklar arasında kurtarılmayı beklerken de glowy cilt görünümü taviz verebileceğimiz bir şey değil, o iğrenç celal şengör dinleyip geçirilen panik atak bile bu nemli ışıltıyı söndüremez.

tam o en depresif şarkıda ağlarken araya giren iğrenç deterjan reklamı bütün psikolojimi altüst etmesin diye her ay resmen koca bir servet döküyorum şuna.

kesinlikle değmez kızlar, gidin o paraya indirimden iki tane nemlendirici falan alın da bari cildiniz kurumasın.

bilet alırken kelimenin tam anlamıyla bir servet ödüyoruz ama uçağa adım atar atmaz o hosteslerin baştan aşağı süzen bakışlarıyla anında bir on yıl çöküyorum. o daracık koltuklarda dizlerim resmen göğsüme yapıştı, nemsizlikten güzelim cildim ve fondötenim paramparça oldu uçağın içinde. üstüne bir de o taş gibi soğuk sandviçi sanki ingiltere kraliçesine lütufta bulunur gibi bir havalarla dağıtmıyorlar mı sinirden dudaklarımı kemirdim.

kızlar günlerdir stresten suratımda devasa sivilceler çıkardım, cidden o koca aşireti alya'nın başına yıkıp diziyi böyle yangından mal kaçırır gibi bitiriyorlar mı gerçekten? mardin'in daracık sokaklarındaki o bitmek bilmeyen toksiklik ve dram tam da en kaotik, en çekilmez yerine gelmişken final kararı almalarına benim bu hassas kalbim asla dayanmaz.

inanır mısınız beni işe alıp almamaya haritamdaki merkür retrosuna bakarak karar verdi. vereceğin üç kuruş asgari ücret ama sanırsın nasa'ya baş astronom seçiyoruz, gerçekten pes doğrusu.

kızlar şimdi dürüst olalım, almanya dediğimiz yer koca bir sanayi sitesinden ibaret. her yer gri, sokaklar buz gibi ve sabahtan akşama kadar fabrikaya programlanmış, sıfır estetik algısı olan robot gibi adamlarla dolu. oraya gidip berlin çok marjinal falan diye kendinizi kandırmayın, bildiğiniz devasa bir sanayi mahallesi orası. hollanda sınırından içeri girdiğiniz an ise bir anda gözünüz gönlünüz açılıyor. o bisiklete binen upuzun boylu, altın sarısı saçlı, jilet gibi giyinen hollanda beylerini görünce insanın çığlık ata ata o kanallara atlayası geliyor.

hollanda'nın o masalsı sokaklarında estetik kafelerde kahvemi yudumlayıp vintage mağazaları talan etmek varken, almanya'nın o inanılmaz depresif havasında sosis yiyip bira göbekli hans'ların asık suratını hiç çekemem. deneyimsözlük kızı olarak aşırı net bir çizgim var bu konuda. alplerin tepesine sırf benim için şato dikseler bile almanya'ya gidip o varoluşsal krizi yaşamam. hollanda'nın deli rüzgarından fönüm bozulsun, saçlarım çalı süpürgesine dönsün ama yine de gider o ışıltının tam ortasında kraliçeler gibi yaşarım.

kızlar yemin ediyorum bu uygulamaya her girdiğimde o pasta grafiklerindeki devasa kozmetik harcamalarımı gözüme sokarak bana resmen eski sevgilimden beter trip atıyor.

sırf o hadsiz kırmızı limit uyarılarını görmeyeyim diye ekranı ters çevirip trendyol'da gizlice indirim kovalıyorum, valla psikolojimi çok bozuyorsun sen garanti.

sabahın köründe alarm kurup sayfa yenilemekten göz altı torbalarım e-devlet şifresi soracak hale geldi yemin ediyorum. tam boş saat buldum diye sevinirken sitenin bana sayfa görüntülenemiyor şoku yaşatmasıyla o güzelim protez tırnaklarımı sinirden kemirmem bir oluyor. alt tarafı bir kimlik yenileyeceğiz ama sanki ingiliz kraliyet ailesine gelin gidiyoruz, bürokrasinin çökerttiği sinir sistemi yüzünden şu ekranın başında resmen on yıl yaşlandım kızlar.

adamlar alt tarafı bir pax dolap kuracak diye evin ortasına öyle bir yerleştiler ki matkap sesinden yemin ederim beynim aktı.

iki suntayı birbirine çakmak için benden aldıkları o fahiş montaj ücreti yerine inanın fransız askısı yaptırmak çok daha vizyonlu bir yatırımdı.

sabah sporumu yapıp sağlıklı beslenmeye yemin ettikten tam iki saat sonra market kasasında kendisiyle göz göze geliyoruz. hayır anlamıyorum o eti logosunun altındaki siyah paketin içine ne koyuyorlar da çelik gibi irademi saniyeler içinde paramparça ediyorlar. bir deneyimsözlük kızı olarak söylüyorum, bu bitter çikolata benim hayatımdaki en istikrarlı ama basenlerimi en çok ağlatan toksik bağ olabilir.

ya şu istanbul park'taki bitmek bilmeyen kafa şişiren motor gürültüsünü dinleyeceğime, o daracık tulumlar içindeki italyan pilotları saniye saniye izlemeyi trilyon kez tercih ederim. adamlar türkiye'ye kadar gelmiş ama sorsan bizimkilerin tek derdi ıslak asfaltın kayganlığı falan, resmen inanılmaz bir vizyonsuzluk bataklığındayız sevgili deneyimsözlük kızları.

gerçekten inanılmaz, sabah saatlerce uğraşıp saçımı başımı harika yapıyorum ama hazretleri yine denizin dibinde sinir krizi geçiriyor. hayır alt tarafı iki yaka arası gideceksin, insanlara çektirdiğin bu bitmek bilmeyen naz niyaz kime cidden anlamıyorum. peronda arızanın geçmesini beklerken stresten o kadar yaşlanıyorum ki acilen yeni botoks randevusu planlamak zorunda kalıyorum.