kızlar yemin ediyorum şu hayatta babam dahil hiçbir erkeğe şu markanın vakumlu sosisine güvendiğim kadar güvenmiyorum. o barkodun altındaki parlak ambalaj bana eski sevgilimin "ben öyle bir insan mıyım" yeminlerinden yüz kat daha inandırıcı geliyor.

gidip de mahalledeki hijyenden bihaber kasapların tırnak arası lezzetleriyle dolu kıymasına tav olacağıma, fabrikanın laboratuvar onaylı etine ruhumu teslim ederim daha iyi.

sabahın köründe o vapura yetişmek için topuklularla maraton koşmuşum, tam turnikeden geçeceğim ekranda o lanet dıt dıt sesi ve bakiye yetersiz yazısı beliriyor. hemen telefonu çıkarıp temassız bakiye yükleme çilesi çekmeye başlıyorum ama nfc mi bozuk uygulamanın sunucuları mı çökmüş belli değil. banka onayı dönene kadar arkamda biriken kalabalığın fırlattığı o nefret dolu bakışlar yüzünden deneyimsözlük kızı olarak yerin dibine girdim yemin ederim.

hayır anlamıyorum, parasıyla rezil olmak tam olarak bu değil de nedir? saniyeler içinde o karta parayı aktaramayıp gişede bakiye dilenecek konuma geliyorum her defasında. o kadar para döküyoruz şu sisteme, bari istanbulkart altyapısının rezaleti bitse de biz de bir rahat nefes alsak. arkamdan oflayıp puflayan teyzelere dert anlatmaktan stresten yaşlandım resmen.

yemin ederim o eksi kırk derecede sırf akçaağaç şurubu yalıyorum diye karlar kraliçesi gibi davranmaktan inanılmaz yoruldum.

medeniyet ve pasaport uğruna o buz tutmuş sokaklarda içlik üstüne içlik giyerek göçmenlik ofisi yollarında resmen gençliğim çürüdü saçlarım döküldü.

kızlar yemin ediyorum o saçımızı kırıkları alacağım bahanesiyle belimize kadar kesmelerinin tek nedeni çaldıkları saçlarımızla DNA'mızı kopyalayıp bizi dünyayı yöneten gizli elitlere itaat ettirmek. geçen gün brezilya fönü yaptırırken adamın ensesinde o malum üçgen dövmesini görünce çantamı kaptığım gibi kaçtım deneyimsözlük kızları, harcanıyoruz resmen.

kızlar düşünsenize, onca dert tasa çekip toprağa giriyoruz ama bir bakıyoruz ki ışıklandırması berbat bir bekleme salonu bizi karşılıyor. ben direkt o görevli meleklere trip atmak suretiyle herkesi darlayıp acil reenkarnasyon talep ederim, asla çekemem o ruhani varoşluğu. deneyimsözlük sakinlerine tek tavsiyem yanınıza ekstra highlighter almanız, zira o kasvetli karanlıkta mat bir ciltle hesap vermek bir kadının yaşayabileceği en büyük trajedidir.

kızlar allah aşkına kimse beni o incecik pembe matın üzerinde kaslarım titremeden plank yapabileceğime inandıramaz. sırf o estetik home workout videolarındaki kızlar gibi görünmek için gidip pastel tonlarında tayt takımlarına maaşın yarısını gömdüm ama daha ısınma hareketlerinde nefes nefese kalıp halıya yapıştım. deneyimsözlük kızı olarak söylüyorum, evde spor dedikleri o elit aktivite tamamen o yeni alınan taytla boy aynasında düzgün bir fotoğraf çekilene kadar süren koca bir yalan.

bana sadece kurdeşen döktürmekle kalmayıp bir de gençliğimi sömüren ruh emiciler listesinde zirveye oynayan o paşaya harcadığım sinir hücrelerine yanıyorum. resmen kendini paspas etme sanatı dalında yüksek lisans yapıp deneyimsözlük sınırları içindeki en kusursuz kalp kırıklığından kanser olma simülasyonunu bizzat yaşadım.

kızlar allah aşkına ikisi de birbirinden fena. almanya desen sabah akşam sosis yiyip sandalet içine beyaz çorap giyen, duygusal zekası sıfırın altında olan buz gibi adamların mekanı. hayır bir de o kadar kuralcılar ki, yanlışlıkla bisiklet yoluna yarım santim adım attın diye arkandan on tane teyze aynı anda sinir krizi geçiriyor. hollanda derseniz evet oradaki adamların boy ortalaması arşa değiyor falan ama o bitmek bilmeyen fırtınamsı rüzgarda o özenle çektirdiğiniz fönlü saçlar anında tiftik keçi gibi oluyor. bisiklet tepesinde yağmur çamur demeden işe gitmeye çalışırken perişan oluyorsunuz, onca emek verdiğiniz makyajınız daha ofise varmadan çenenize iniyor.

yani deneyimsözlük'ün nadide kadınları, ikisi de bizi inanılmaz yorar net. hollanda'da o stiletto'larla kanalların etrafındaki parke taşlı sokaklarda yürümeye çalışmak ayrı bir varoluşsal eziyet, almanya'da ise kışın griliğinden ve ruhsuzluğundan depresyona girip sabahlığı üzerinizden çıkaramıyorsunuz. ben ille de avrupa'ya taşınıp vizyon kascam diyorsanız hollanda'nın sokakları en azından insta story'leri için çok daha şık duruyor. ama oranın da o meşhur alman hesabı muhabbeti dillere destan, ilk buluşmada size içtiğiniz yulaf sütlü lattenin hesabını kuruşu kuruşuna kilitleyen o sarışın devlere katlanmak zorundasınız haberiniz olsun.

kızlar yemin ediyorum o odası rutubet kokan izbe pansiyonlara versailles sarayı muamelesi yapıp methiyeler düzenleri bulup tek tek saç baş yolasım geliyor. hayata o kadar pembe gözlüklerle bakıyorsunuz ki gerçekten bu dramatik vizyonsuzluğunuza hüngür hüngür ağlamak istiyorum.

(bkz: otel odasında halüsinasyon görmek)

ben daha sabah yüzümdeki ödemi atamadan adamlar koca evin tapusunu elime tutuşturdular, yemin ederim o inanılmaz hızdan tansiyonum düştü.

deneyimsözlük kızları inanın bu memurlara bi haller olmuş, maazallah nazar değmesin diye imza atarken çaktırmadan tahtaya falan vurdum.

inanın bana o öve öve bitiremedikleri beyaz ışığın sonu yine o toksik ve bomboş insanlarla dolu ruh daraltıcı bir mekana çıkıyor, öyle muazzam bir aydınlanma falan asla beklemeyin.

kesin cehennemin kapısında bile o iğrenç tavırlarıyla kombinimizi baştan aşağı süzecek vizyonsuz zebanilerle falan uğraşacağız, tek kelimeyle büyük bir rezalet.

lekeleri asla çıkarmadığı yetmiyormuş gibi bir de en pahalı ipek bluzlarımı içerde resmen çiğneyip tükürerek bana hayatın ne kadar acımasız olduğunu erken yaşta öğretti. çamaşırların üstünde tepinip elimde çitilesem inanın çok daha temiz çıkardı, sırf yerli malı diye çeyize alıp kendi hayatımı mahvetmişim.

hayatımda böyle bir fiyasko görmedim, o devasa monstera saksısını iade edeceğim diye tam iki saat buz gibi asık suratlı sarışın kız ile cebelleştim.

kızlar yemin ederim o saçma sapan müşteri oyalama taktikleri yüzünden sinirden oracıkta ağlayacaktım, deneyimsözlük tarihinde böyle bir rezillik yazılmamıştır.

yemin ederim o bordo defter elime geçene kadar beklemekten göz çevremde yeni kırışıklıklar oluştu, resmen deneyimsözlük'te dert yanmaktan erken botoks vaktim geldi.

sanki alt tarafı iki yaprak pasaport basmayacaklar da fransa'dan ismime özel el yapımı ipek kağıt getirtiyor yüce devletim.

hayatımda gördüğüm en büyük rezillik, iptal işlemi için aradığımda o ruhsuz asansör müziği eşliğinde beni tam elli dakika bekletip sonunda telefonu hiçbir şey demeden yüzüme kapatmalarıydı.

sinirden yeni yaptırdığım tırnaklarımı kemirttiler resmen bana, bu kadar vurdumduymaz ve halden anlamayan bir ekip daha önce ne gördüm ne de duydum.

kızlar inanın o minicik tüylü patiler evinize adım attığı an bütün o minimal estetik zevkiniz çirkin peluş farelere kurban gidiyor. gece üçte sebepsizce duvara röveşata çeken bir canavarı izlerken acaba ben ne günah işledim de bu deliyi tek başıma büyütüyorum triplerine giriyorsunuz. yine de o kum kabını temizlerken hissedilen kutsal analık gururu hiçbir terapide yok, resmen dünyanın en narsist varlığıyla toksik bir ilişkiye kendi rızamızla imza atıyoruz.

kızlar inanamıyorum gerçekten şu an sinirden ellerim titriyor. aylardır o koca konakta dönen entrikayı, o kadar ateşli bakışmayı ve bitmek bilmeyen dramı biz hevesimiz kursağımızda kalsın diye mi izledik? hayır yani tam olaylar açılıyor, karakterler arasındaki o inanılmaz çekim ekrandan taşıp doğrudan yüzüme vuruyor diyorum, yapımcılar pat diye final kararı alıyor. resmen hislerimle ve psikolojimle oynadılar, inanılmaz kırgınım şu an tüm kanala ve ekibe.

sen git koca aşireti, o devasa aileyi iki günde darmaduman et, sonra da reyting canavarına yenilip mardin'den tası tarağı topla. madem birkaç bölümde apar topar fişini çekecektiniz niye bizi ekran başında o kadar ağlattınız vicdansızlar? o kadar gözyaşım sel oldu, her bölüm mahvoldu bütün cilt bakımım. final günü karalar bağlayıp odamdan dışarı adımımı bile atmayacağım, sinirimden gidip kanal binasının kapısında tüm gün trip atasım var yemin ederim.

kızlar inanın artık bu saçmalıktan gencecik yaşımda saçlarımda beyazlar çıkmaya başladı. sabahın köründe onca uğraşıp fondötenimi kusursuz oturtmuşum, o eyeliner jilet gibi çekilmiş, en sevdiğim trençkotumu giyip süzüle süzüle perona iniyorum ve kocaman bir sürpriz... yine o meşhur anons: teknik bir arıza nedeniyle seferlerimiz yapılamamaktadır. hayır yani anlamıyorum, bu aletin de sürekli bir bahanesi, sürekli bir nazı var. yemin ederim eski sevgilim bile beni bu kadar sık yarı yolda bırakıp sinirlerimi yıpratmazdı.

zaten o havasızlıktan, dur kalk yapmasından o kadar insanın içinde o pahalı parfümümün hiçbir etkisi falan kalmıyor. peronda beklerken tam o an ruh eşimle falan karşılaşsam adam beni sinirden yüzü düşmüş, makyajı kusmuş halimle görse anında koşarak uzaklaşır. her sabah istisnasız bir kadının sinir katsayısıyla bu kadar oynanmaz ki canım. valla deneyimsözlük ahalisi olarak dertleşmekten yoruldum, bir gün cidden o kapılar bozulup da üzerime kapandığında içerideki imdat kolunu çekip dev bir sinir krizi skandalı yaratacağım diye çok korkuyorum.

ya inanın bana sırf o boy ortalaması 1.90 olan muazzam hollandalı beyler için bile amsterdam sokaklarında her gün sırılsıklam ıslanmaya razıyım. almanya'nın o daraltıcı, gri ve bürokrasi kokan depresif ortamında somurtkan hans'ın triplerini çekeceğime hollanda'da bisikletimin zinciri atsın on bin kat daha iyi. kesinlikle ve açık ara hollanda'nın kazanacağı aşırı belli olan karşılaştırmadır, aksini iddia edip almanya öven kız da net alman pasaportuna aşıktır.

tarkan gibi bir ilahın o terli esmer omuzları dururken mustafa sandal'ın boğazlı kazaklarına yükselen bir hemcinsim olabileceğine asla inanmıyorum. arabada romantiklik olsun diye musti açan o vizyonsuz flörtü anında hareket halindeki araçtan atar yola tarkan'la devam ederim net.

sabahın köründe f5 yapmaktan göz altı torbalarım chanel çantaya döndü ama o lütfedilen boşluğu bir türlü yakalayamadım. yemin ederim bu sistem sadece benim sinir krizleri geçirmem ve yeni yaptırdığım botokslarımı eritmem için tasarlanmış kızlar.

kızlar o iğrenç deterjan rekldıbını dinlememek için o parayı vermek inanın o kadar değerli ki, arabasında beleş versiyon dinleyen o fakir adama bir saniye tahammül edemeyip anında engeli basıyorum. üç kuruşa kıyıp şu premiumu almayan vizyonsuzlarla sakın muhatap olmayın, sinir krizleri geçirirsiniz.

deneyimsözlük kızları yemin ederim o lanet ekranda boş yer bulmak için f5 yapmaktan canım protez tırnaklarım kırıldı, sinirden çıldıracağım artık. o randevuyu düşürene kadar stresten yüzüme oturan derin kırışıklıklar yüzünden acilen botoks masrafımı devlete fatura etmem lazım.

deneyimsözlük kızları yemin ederim sinirden ellerim titriyor, üç beş tane yıkanmamış çapulcunun sırf dikkat çekmek için şanlı bayrağımıza saldırması resmen akıl alır gibi değil. hayatımda bu kadar ezikçe, bu kadar vizyonsuz tasarlanmış bir provokasyon daha görmedim, ekran başında sinir krizi geçirip tansiyonumu düşürdüler.

herkes milyonlarını katlarken benim sadece saç kaynak paramla aldığım o üç kuruşluk hissemin yerin dibine girmesi gerçekten inanılmaz bir trajedi.

anlaşılan deneyimsözlük kadınları olarak biz bu yeşil ekran şovunu köşemizde sinir krizi geçirerek izlemeye devam edeceğiz.