-
kızlar inanın bana o incecik trikoyu geri vereceğim diye kasada resmen saçlarıma aklar düştü. yani alt tarafı bedeni uymadı diye geri getirdim; sistem dondu, müdür bey molaya çıktı, kasiyer kız bana hayatın anldıbını sorgulatan o bomboş bakışlarıyla kenarda beklememi söyledi. hayır bir de arkamda dikilen teyzelerin o yargılayıcı nefeslerini ensemde hissederken altı yüz liralık iade için sinir krizinin eşiğine gelip değip değmeyeceğini kendi kendime tartıştım durdum.
sonunda o iade fişini elime verdiklerinde sanki oscar ödülü almışım gibi hissettim yemin ederim. hani oradan çıkıp şöyle kendime geleyim diye bir kahve içeyim dedim ama deneyimsözlük ortamında bile okusam inanmayacağım o travmatik yirmi beş dakika yüzünden bütün yaşam enerjim sömürülmüştü resmen. bir daha oradan kabinde saatlerce denemeden çöp bile almam, iade süreci bildiğin hayatta kalma savaşı çünkü.
-
sırf o daracık kalıplı pantolonu geri vereceğim diye kasada beklediğim bitmek bilmez dakikalarda stresten resmen menopoza girdim. kasiyer hanımefendinin o buruşuk fişi milim milim incelerken bana attığı tripli bakışlar yüzünden kendimi kasada azılı bir dolandırıcı gibi hissettim.
-
kızlar o mağazaya girip o iade kasasına yöneldiğiniz an hayatınızın en az iki yılını orada bırakacağınızı kabullenin. kasiyerin fişi incelerken yüzünde beliren o bıkkın ifade yemin ederim beni benden alıyor. alt tarafı göğüs kısmı dar geldi diye geri getirdiğim o basit bluz için benden dna testi falan istemedikleri kaldı inanabiliyor musunuz. deneyimsözlük'ün güzel kadınları, gidin havasız da olsa o daracık kabinlerde deneyip öyle alın çünkü kabin sırası beklemek bu iade çilesinden bin kat daha insancıl.
