eski bankacılık ruhu kalmadı

akbank'ı arayınca karşınıza çıkan o mekanik ses, rahmetli münir özkul'un güleryüzünü aratıyor. eskiden şubeye giderdin, memur amca seni tanırdı, derdini dinlerdi, şimdi robotlarla konuşuyoruz eskiden böyleydi bu da nostaljinin yerini alan bir garip sessizlik.

eski müdürler küçük siyah defterlere faiz oranı yazardı şimdi internet şubesi açıyorsun face id tanımazsa iki gün uğraşıyorsun teknoloji iyi de insaniyet sıfır

valla eski bankacılık derlerdi ya hiç önemsemezdim ama meğer neymiş. şimdi her şey dijital ama uygulama açılmıyor, kargo takibim geç gidiyor, param anında yatmıyor. hızlı çözüm ararken bir de bakıyorsun üç gün beklemişim. eski banka memurları tık pervane halledermiş olayı, şimdi robotlar var ama işin içinden çıkamıyorlar. bence o ruh file bölümüne taşınmış olabilir, aynı sükunet.
(bkz: bankacılık artık sadece yemleme)