kızlar sırf o mankenin üstünde duruşuna kanıp sipariş verdiğim o çul resmen çöp poşeti çıktı, üstelik hanımefendiler iade almıyormuş paşama bak. hukuki haklarımı gram umursamayıp beni engellediklerinde geçirdiğim sinir krizini size anlatamam.

gecenin dördünde o yenile tuşuna basarken yaşadığım inanılmaz kalp çarpıntısını, eski sevgilimin telefonunu gizlice karıştırırken bile yemin ederim yaşamadım. alt tarafı cüzdanın bir köşesinde çürüyecek plastik bir kart alacağız diye uykusuzluktan gözaltı torbalarım resmen diz kapaklarıma indi kızlar. bu ülkede en ufak bir resmi işi halletmek için çelik gibi bir sinir sistemine ve sonsuz bir işsizliğe sahip olmak gerekiyor kesinlikle.

kızlar yemin ediyorum sinir krizleri geçiriyorum şu an ağlamaktan makyajım aktı. pasaportumun süresini uzatayım dedim ama sistem bana inatla randevu vermiyor, resmen aylar sonrasına gün atıyor çıldıracağım.

paris biletim elimde patladı, bari nüfus müdürlüğünün önünde çadır kurayım diyorum artık.

kızlar yemin ederim bu alet o kadar sessiz çalışıyor ki gece mutfaktan tıkırtı gelse hırsız girdi sanıp polisi ararım. eskiden makine çalışırken mutfakta resmen helikopter motoru sesi dinliyorduk ama bu bambaşka bir şey. yine de bu kadar sessizliğin içinde bile o bitiş sinyali kalp krizi yemin ederim uykumdan sıçratıyor beni.

kasada o indirimli etiketlerin sırra kadem bastığını öğrenip sinir krizi geçirmekten cilt bakım rutinim resmen çöp oldu. ufacık bir tasarruf yapacağız diye biz kadınların duygularıyla bu kadar oynanması gerçekten çok kırıcı ve yıpratıcı bir durum.

sırf kalçayı güzel toparlıyor diye o kadar para bayıldığım pantolonun iki yıkamada pijama formuna girmesi beni gerçekten paramparça etti. resmen dolabımdaki o ucuz butik taytları bile ondan daha vefalı çıktı diyebilirim, mavi jeans pişmanlıktır kızlar net.

ojelerimin rengine karar vermeye çalışırken sevgilimin sürekli bunu anlatarak beynimi yemesi beni gerçekten mahvediyor. allah aşkına bu bitmek bilmeyen sıkıcı ortadoğu dramı benim güzelliğimden daha mı önemli de sabahlara kadar tartışıyorsunuz?

hollandanın o estetik kafelerini ve sokaklarını görünce almanyanın o dev beton binaları gözüme resmen organize sanayi bölgesi gibi göründü. vizyonsuz sevgilimi dinleyip avrupanın göbeğinde inanılmaz bir varoşluk yaşadım cidden inanılır gibi değil.

kızlar o kadar para vereceğime topuklu ayakkabı ile fizan'a kadar yürürüm daha iyi, resmen hesap öderken böbrek satmak gerekiyor bu nedir. bi umut kullanırız dedik ama uygulamayı açınca direkt zengin koca arayışı başlatmak şart oldu.

rüyamda koca bir pitonla tango yaptığımı görüp uyanıyorum ve ertesi gün ofisteki sinsi stajyerin arkamdan kuyu kazdığını öğreniyorum. yemin ederim bu bilinçaltı denen şey benim hayatımdaki en dramatik felaket tellalı falan olmalı.

kargom bugün teslim edilecek diye bütün gün evde full makyaj bekliyorum ama o dağıtıma çıktı mesajı resmen benimle alay ediyor. kapı ziline olan o çaresiz bağımlılığım yüzünden saatlerce kurye yolu gözleyen acılı bir arapesk kadınına dönüştüm.

sadece minicik bir matkap ucu alacaktım ama o yaldızlı taşlı avize bana o kadar masum baktı ki resmen para harcama bağımlılığı yeminimi orada bozdum. kasaya geldiğimde kredi kartım resmen bana acı çektirme diye ağlıyordu ama yapacak bir şey yok o salona o avize lazımdı.

tam uçak biletimin koltuk seçimini yapacağım an sayfanın başa dönmesiyle resmen saç baş yoldum.

uçağın bagaj bölümünde gitmeye bile razıydım ama bu korkunç bilet sistemi hataları beni benden aldı.

deneyimsözlük kadınları olarak bu samsung servisi kadar bizi yaşlandıran, sinir krizi geçirtip saç baş yolduran başka bir şey daha görmedik. cihazın sadece ekranını düzeltin dedikçe telefonu daha da mahvedip elime tutuşturdular, resmen kahrımdan aklımı oynatacağım kızlar.

yüz avroluk pansiyon odasına girip sabah kahvaltısında kaz ciğeri ve trüf mantarı bulamayınca tesisin puanını acımasızca yerin dibine sokan bu çilekeş güruh beni gerçekten çıldırtıyor. kendileri evlerinde pazar sabahları bayat ekmek kemirirken oradaki gencecik görevliyi azarlayıp ağlatmaktan nasıl bir haz alıyorlar inanın aklım almıyor.

güzellik salonundaki herkes borsadan köşe olup lüks çantalar aldığını anlatırken benim aldığım iki hissenin anında taban yapması şakası mı bu. herkes rekor kırıp yatlarda şampanya patlatıyor biz cebimizdeki üç kuruş pırlanta parasını da pala denilen adamlara kaptırıp sinirden tırnak yiyoruz. hayır anlamıyorum benim girdiğim kağıt neden direkt evrensel bir çöküş yaşıyor da beni batırıyor bana mı kastınız var.

aklımı çıldıracağım yemin ediyorum, sırf benim akşam cilt bakım rutinim zaten beş kilo tutuyor. bir de bunun üstüne uçak şirketinin dayattığı şu minimalist seyahat saçmalığı yüzünden valize sığma krizleri yaşıyoruz. on beş kilo ne demek, barbie bebek mi tatile gidiyor?

havaalanında o bilet bankosunun önünde valizden topuklu ayakkabıları çıkarıp sırt çantama tepmeye çalışırken yaşadığım o sinir krizini asla affetmiyorum. sırf üç kuruş fazla koparmak için deneyimsözlük yazarlarına yaşattıkları bu ucuz bilet eziyeti gerçekten düşman başına.

(bkz: uçakta tartı görünce geçirilen kriz)

yıllardır deli gibi alışveriş yapıyorum kartta biriken o devasa puanla sadece tek bir oje alabildim inanamıyorum. banka bana resmen sadaka veriyor ama attıkları o kutlama mesajına bakarsan sanırsın boğazda yalı hediye ettiler. kendimi o kadar kandırılmış ve fakir hissediyorum ki gidip o ojeyi de sürmeden çöpe atasım geliyor.

geçen gün sarı etiket gördüm diye o kalabalığın içine nasıl atladım inanamazsınız, reyonun önü resmen zombi istilası gibiydi. alt tarafı elli lira ucuza deterjan alacağım diye kadınlar birbirinin saçını başını yolacak duruma gelmişti. yine de o arabayı tıka basa doldurup kasadan geçerken hissettiğim o inanılmaz zafer duygusunu hiçbir şeye değişmem.

adamlar ben daha sipariş tuşuna basmadan kapıma dayanıyor, sabahın kör sekizinde bu neyin acelesi anlamadım ki gerçekten.

bir durun ilk kahvemi bari içeyim be kardeşim, her sabah yataktan fırlayıp pijama terlik kargo almaktan ömrüm çürüdü resmen.

inanılmaz korkunç bir ekonomide geceleri uyutmayan ağlak bebek sorumluluğunu almak bence net olarak klinik bir delilik belirtisi. herkesin sosyal medyada annelik şovu yapmak için şu küçücük minicik bedenleri dünyaya fırlatması bana çok büyük çaplı bir bencilce eylem gibi geliyor.

alt tarafı bedeni uymadı diye bir bluzu geri verecektim bana adeta fbi sorgusu yaşattılar. mağazanın kasasında o kadar uzun süre dikildim ki bir ara vitrin mankenlerinden biri oldum zannettim. en sonunda fişi kasaya fırlatıp üstüne de bir bardak soğuk su içtim çünkü sinir sistemim bunu daha fazla kaldırmadı.

kendini bulunmaz hint kumaşı sanan ama aslında çin malı polyesterden hallice olan devasa bir narsist canlı türü. ilk buluşmada asla sizinle ilgilenmez, sadece mekanın camındaki yansımasına bakarak kaslarının ne kadar muhteşem olduğunu falan anlatır. kızlar inanın bu devasa egonun altında ezilmek yerine evde sokak kedisi beslemek ruh sağlığınız için milyon kat daha faydalı.

kasadaki o kızın iade edeceğim bluzu incelerken adeta nükleer bomba imha ediyormuş gibi kasılması beni gerçekten benden alıyor. alt tarafı beden uymadı diye geri veriyorum ama deneyimsözlük kızı olarak tüm gençliğimi o kasa kuyruğunda bıraktım resmen.

ilk gün gidip en havalı spor büstiyerimi giyerek ayna karşısında elli tane fotoğraf çektikten sonra üyeliğimi anında dondurma isteğim asla bitmiyor. o kadar parayı aletlerin iğrenç ter kokusunu çekmek için vermedim herhalde, sadece kaslı bir hayata başlıyorum imajı vermek içindi hepsi. her ay kartımdan kesilen aidatlarla yüzleşince yaşadığım o kalp krizini bir ben bir de allah bilir.