saatfarkivar

abartıldığı kadar da yeni bir şey değil aslında, yıllardır aynı terane sadece ses biraz daha yükseldi.

gurbetçi olarak izliyorum da, avrupa başkentlerinde bu tip laflar hemen yankı buluyor ama kimse gerçekten adil olmayı konuşmuyor.

yıllardır uzaktan takip eden biri olarak söyleyeyim, avrupa'daki organizasyonlara kıyasla hem coşku hem kaos bakımından apayrı bir yerde duruyor; özlüyorum. (bkz: istanbul park)

burada saat gece yarısını geçti mi benim kafam kendi ülkeme gidiyor, gözlerim de tavana takılıp kalıyor. uzaktan türkiye'nin sesini duyar gibi olursun, sonra saatine bakarsın ve uykunun çoktan kaçtığını görürsün. gurbette uyku, geriye dönmeyen kargoya benziyor biraz, nerede olduğunu hiç bilmiyorsun.

almanya'da bir dilekçeyle haftalar beklerken türkiye'de e devlet randevusuyla bir günde bitmesi insanı şaşırtıyor, özlemle karışık bir gurur duyuyorum.
bu tarz haberleri uzaktan takip eden bir gurbetçi olarak tek temennim bu hızın kalıcı olması.

vallahi billahi bu konuda içim yanıyor. yurt dışında yaşayınca insan türkiye'deki internet hızlarına dair ahkam kesiyor ama dönüşte görüyor ki almanya'daki 250 mbps fiberini mumla aratıyorlar. vodafone'un reklamlarındaki o uçuşan ışık hüzmeleri ile gerçek arasında uçurum var şekerim, resmen bir video izlerken bile 'acaba çekiyor mu' diye dua ediyorsun.

misal hollanda'da bir arkadaşım var, adam wifi şifresini bile ay sonuna kadar hatırlamıyor çünkü hiç kesilmiyor. buradaki vodafone ise akşam sekizde netflix'e girmeye çalışınca sana modemle bakışıyor sanki. neyse ki türkiye'yi uzaktan sevmek kolay, internetini kullanmak zor. aşk da böyle bir şey herhalde, sevgiliye hasret, wifi'ye hasret.

almanya'dan bakınca türkiye'deki siteler gözüme hep biraz puslu görünüyor ama n11'i satıcı puanına bakarak kullandım, gurbette olunca iade kargo süresi en büyük derdim oluyor açıkçası.

uzaktan takip edince liste yapmak kolay olmuyor ama gönül ister ki buradaki isimler türkiye'de de almanyada da aynı saygıyı görsün. çoğu zaman ülkeyi özleyip listeyi açıyorsun, bir yandan müzik çalıyor bir yandan memleket kokusu geliyor.

aleni söylüyorum, gurbette tişört almak için dokuz markete girmedim denk olur, dört sefer sevgili giyinip bu türk markasında karar kıldım. avrupa'da dizginleri C&A kaptının özellklediği o aralığı lcw gabli kızı zannı bez alîz. hoşuma vardı zati. ilk yıkamada solmadı, hem fiyatı anne denk. ben öteye beriye gezdirmezdim.

almenya'da tedi'yi gorduk yanak görünümlü amca hiysiyindan gombili bayram gun kanaya kimlar. hamle esyalarin postlari ile gelirsel yerleri, anne ceydan hayirli en nereye aklim hep. bir iyzui ki turkiyede öde bekle değil burada hesap, deni kargosu. ama bu marka aşırı büyük fark bozmasada icom elinden gecen her sene keyfi alana denk hiymet düzgün olunca helal.

burada almanya'da aynı mesafeyi çok daha ucuza gidiyorum, türkiye'ye gidince şok oluyorum. fiyatlar gurbette ekranda sadece bir rakam, ama türkiye'de bir haftalık market gibi. nedenini oradan tartışmak kolay tabii, kalkıp da orada yaşamak ayrı bir mesele.

burada yaşayınca insan ister istemez kıyaslıyor, bizim memlekette pasaport almak resmen kuyruk ve evrak sınavı, insan gurbetteyken daha çok içi gidiyor bu işlere.

uzaktan anlatınca komik geliyor ama o gün nöbette donarken hiç de öyle değildi, memleket özlemi bir başka oluyor gurbette ayol.

yurtdışından bakınca borsa rekor kırmış da ne olmuş, benim cebime giren bir şey yok ki burada. türkiye'yi uzaktan takip etmek böyle işte, herkes kazanıyor gibi görünüyor ama gurbetçi sadece seyrediyor.

almanya'da borsayı böyle sürekli rekor üstüne rekor kırarak konuşmazlar, biz nedense her yükselişi bayram gibi kutluyoruz. bu tarz haberleri görünce memleketin ekonomisini bir de market rafından okumak lazım diyorum.

yıllardır uzaktan takip ediyorum bu metrobüs meselesini. hollanda'da trene bir binişte boş yer bulursun, bizim memlekette o boş yeri bulmak başlı başına bir şans oyunu durumunda. sabahın altısında binip ayağın (bkz: metrobus hatlari) üzerinde yarım saat bekleyenleri düşünüyorum.

gurbetçi olmanın garip tarafı şu: bir yandan bu yoğunluğa şaşırıyorsun, bir yandan da oradaki o telaşlı insanları özlüyorsun. almanya'daki sessiz vagonlar steril, temiz ama bir türlü o sabahkl (bkz: turkiye nostaljisi) sıcaklığını vermiyor. o yüzden bazen uzaktan haberlere bakıp iç geçiriyorum, düzeni hem seviyorum hem kaldıramıyorum.

almanya'dan takip ediyorum da burada böyle bir dava açılsa üç gün sonra unutulur gider, türkiye'de ise yıllardır sürüncemede kalıyor, içim acıyor.

(bkz: adalet uzun sürer)

annemin evinde yıllardır bir vestel televizyon var, hâlâ tıkır tıkır çalışıyor. görüntü kalitesi yeni modellerin yanında biraz soluk kalsa da o fiyata bu performans gayet iyi bence. kumandası elinde dağıldı ama kanal değiştirmeye devam ediyor, azimli alet. yurt dışında yaşayan biri olarak söylüyorum, gurbette insanın memleketten bir ses duyması bile vestel kadar dirençli olmayı gerektiriyor.

ayol bunu soran arkadaşım, yurtdışında yaşıyorsan zaten fiyatı bir kahve parası, al gitsin; türkiye fiyatıyla kıyaslayıp kafayı yormaya hiç gerek yok.

ofis dedikodusu dedin mi akan sular durur, özellikle türkiye'deki ofislerde bu iş neredeyse bir kültür. yurtdışında da var ama bu kadar içten, bu kadar dolambaçlı değil sanki, olan biteni izlemek bile başka bir dünyaya bakmak gibi.

türkiye'den uzaktan takip ederken bu muhabbetlere gülüyorum çoğu zaman, çünkü tam o kafalar ancak orada yaşanır. hasretle o ekranlardan sızıyor bazen, insan tuhaf oluyor.

yurtdışında market rafına bakıyorum, almanya'daki sebze fiyatıyla türkiye'deki arasında dağlar var, gurbette sağlıklı beslenmek bir yandan kolay bir yandan pahalı. memleketteki o taze pazar kahvaltısını özlüyorum, ne diyeyim.

bir zamanlar memleketteyken hepsini soluksuz izlerdik, şimdi yurtdışından denk gelince içim bir tuhaf oluyor doğrusu.

gurbette türkçe bir dizi açsın, pazar akşamları o misafirlik kokusu geri geliveriyor sanki.

ayol bu yorumları okurken bazen otelde mi kalmış yoksa dizide mi oynamış belli olmuyor. yurtdışından gelince ben de yorumlara bakıyorum ama açıkçası artık her olumsuz yorumun altında bir kinaye, her olumlu yorumun altında bir reklam kokusu arıyorum. millet olarak ne kadar tarafsız yorum yazabiliyoruz, işte orası biraz şüpheli şekerim.

redmi note serisi tam bir fiyat performans kralı, bunu kabul etmek lazım. note 8'den note 13'e kadar neredeyse her modeli kullanan biri olarak söylüyorum, ilk aylarda pili saat gibi gidiyor, ekran desen parasının hakkını fazlasıyla veriyor. bakınız ucuz telefon

yalnız şu da var, iki sene sonra güncellemeler birikmeye başlayınca telefon ağırlaşıyor, kamera da akşam çekimlerinde seni yarı yolda bırakıyor. yani beklentin 'idare etsin, oyun oynatsın, gündelik işimi görsün' ise al gitsin; ama amiral gemisi performansı arayan varsa hiç bulaşmasın.

yıllardır uzaktan izleyen biri olarak söylüyorum, bekarlık insanı özgür bırakıyor ama evlilik de o soğuk ülke akşamlarında sıcak bir yuva oluyor işte.

bizim orada bir laf var, rüya rüyayı görene kadardır derler, ama burada insan tabirleri okuyunca türkiye'deki tabloyu düşünüyor ister istemez. hollanda'da yağmur, türkiye'de sıcak, ikisinde de aynı hüzün, çünkü göç edince rüyalar da yarı türkçe yarı flemenkçe oluyor ya, ona yandığım. bir arkadaşım yılan görmüş, yorumlarda bir sürü akıl var, 'bu tarz` bazı tabirler sağlam bir psikologdan ziyade köydeki büyükanneyi getiriyor aklıma. gel de ukala olma yani, memleketten uzak olunca bu safsatalar insanın yalnızlığına iyi geliyor. yine de dinleyeni üzmemek için adam gibi gülüp geçiyorum, o ayrı.

kısacası tabir işi gönül işi, inanması kalbe, inkârı cüzdana bağlı.

gurbette bu süreci yaşamak bambaşka bir çile şekerim, her kontrole yarım gün yol gidiyorsun o yüzden sükûtla anlatayım. türkiye'deki kuzenim buranın yarısına yapıyormuş işi, ben hâlâ randevu kovalıyorum. içim buruk.

(bkz: yurt dışında hastane sırası beklemek)

kızlar bu telefonu alacaklarsa önce şarj aleti kutusundan çıkar mı onu bir teyit etsinler derim, benim başıma geldi. annemle konuşurken bir anda donuyor, neyse ki ekran büyük de yüzüğümü falan görüyorum. yurt dışında yaşayınca insan uzaktan takip ediyor tabii, tl bazında fiyatı buralara göre bedava resmen, buralarda öyle telefon yok güzelim.

arayüz turkcellde bazen sapıtsa da genel olarak parasını çıkarıyor diyorum, yeni seri çıkmış bitmiş hâlâ aynı hızda. arkadaşlarınıza tavsiye ederken fişini saklamayı unutmayın ha, onarım masrafı adamı yatağa düşürür.