sütaş ürünleri

marketin soğuk rafında elime alıp baktığımda hep aynı his: sanki çocukluğumun süt kokusu ambalaja sığmış gibi.

bu tarz markalar şehir hayatının gri sabahlarında küçük bir pencere açıyor insana, ne fazla ne eksik.

ben bu sütaş yoğurdunu alırken sadece ambalajının temizliğine değil, sanki içinde bir karışım var gibi hissederim. market reyonunda geçerken bembeyaz duruşu bir an durduruyor insanı; 'nerelisin?' diye sorsam cevap vermez ama edirne'den geldiğini biliyorum. neyse ki tadında bir saflık var, doğal olmasa bile bir içtenlik taşıyor — şehir hayatının betonundan kaçıp biraz olsun soluklanmak gibi.