evet anksiyete dediğin şey öyle her zaman 'çok üzülüyorum' diye gelmiyor. bazen metrodayken akbil basılmayacak korkusuyla basıp basa kalmış gibi panik oluyorsun. kargo beklerken kodu yanlış girdin diye 10 kere siteni kontrol ediyorsun. en kötüsü de kimseyle tartışacak takatim yok diye sessiz kalan o halin. ama işin güzeli, bazen anksiyete motivasyon da veriyor: iş zamanında geliyorsun, her şey takvimli. böyle ilginç bi denge hastalık işte.
(bkz:
anksiyetenin günlük hali) (bkz:
kargo takibi stresi)
instagram'da geziyorum, bir kolye gördüm çıldırdım, hemen sepet butonuna bastım, bir an akbil basar gibi oldu resmen. sonra kargo takip numarasını açar açmaz sürekli kargoyu kovalıyordum, sanki akbil basılır gibi adamlar eve geliyor diye heyecanlıyım. en sonunda kolye geldi, bir baktım kargo kutusunun içinde öyle duruyor, meğerse abartmışım biraz, ama akbil gibi hızlı karar veriyorsun, sonra tadı çıkıyor.
