gerçekten kendi ilişkimdeki dramalar bana yetmiyor gibi bir de şu varoş ikilinin her gün yeni bir rezilliğine maruz kalmaktan beynim sulandı. kadının koca adamı oyuncak edip parmağında oynatması yüzünden artık gına geldi, yemin ederim magazin sayfasını kusarak kapatıyorum.

sözde aşırı rahat diye sattıkları o babetleri giydikten sonra ayak tabanımı hissetmeyi resmen unuttum. allah rızası için şu taş gibi tabanlara artık konforlu deyip gözümüzün içine baka baka yalan söylemeyin.

tam o dünyanın parası olan lüks taytımı giymiş pembe matımı sermiştim ki, mutfaktan gelen o lanet olası baharatlı cips paketi irademi saniyesinde yerle bir etti. ekranda pilates hocam zarifçe esnerken ben koca aile boyu paketi hıçkıra hıçkıra ağlayarak mideme indirmiştim bile.

ya o kadar abartıldı ki bu masa olayı, sanki benim kankalarımla wp grubunda küsüp gruptan çıkma sahnelerimizden daha ciddi bir şeymiş gibi anlatılıyor. adamlar koca koca devlet adamı güya ama o vücut dilleri, o alttan alttan atılan ters bakışlar yemin ederim eltilerimin altın günündeki kapışmalarından farksız.

gerçekten uluslararası kriz dedikleri şey iki tarafın da aşırı egolu olup ilk mesajı karşıdan beklemesi gibi saçma bir duruma dönüştü. biz kız kıza şu masaya otursak yemin ediyorum o diplomatik krizleri yarım saatte kahve içip dedikodu yaparak çözerdik, koca adamların şu anlamsız kaprisleri beni bitiriyor.

şehrin her yerini bedava çamur maskesiyle kaplayıp sokak ortasında cilt bakımımızı üstlendikleri için kendilerine resmen minnettarız kızlar. maşallah ayaküstü bedava peeling yapıyoruz yollarda, yemin ederim böyle lüks bir hizmet paris'te bile yok aşkolar.

tam hayatımın en kritik evrakını çıkaracağım saniyede o sitenin nazlanıp çökmesi yüzünden deneyimsözlük'te oturup hıçkıra hıçkıra ağlayasım geliyor. yemin ederim bu sistemin altyapısı benim o toksik eski sevgilimin sadakatinden bile daha çürük.

kızlar yemin ederim bu mühendis beylerin elitist tavırlarından o kadar gına gelmişti ki, şu yeşil pasaport heveslerinin kursaklarında kalmasına gizli bir zevkle güldüm. her tanışma uygulamasında "dünya vatandaşıyım, şuraya uçarım buraya kaçarım" diye hava atan o plaza çocukları şimdi bizim gibi vize kuyruklarında sürünecek.

en ufak bir şeyde mantık ve analitik zeka kasıp bizi küçümseyen bu paşalar şimdi gitsinler schengen evraklarıyla boğuşurken o dillerinden düşürmedikleri analitik zekalarını kullansınlar. ah canlarım, vizeni reddettiklerinde o çok övündüğünüz mühendislik diplomalarınızı konsolosluğun cdıbına yapıştırırsınız artık.

kapısından içeri adım attığım an haftalarca bekletilmiş kızartma yağıyla yıkanmışım gibi bir hisse kapılıp kriz geçiriyorum. kızlar girmeyin, cildiniz o vıcık vıcık patatesler yüzünden mahvoluyor resmen.

fotoğrafçıda dünyanın en çirkin insanı gibi çıktığım o biyometrik rezaletten sonra şimdi de randevu bulamama krizleri beni benden aldı. vizem yetişmeyecek diye ağlamaktan yüzümdeki kolajen miktarı sıfıra indi resmen.

iki gün şarjı gidiyor diye ellerindeki o takoz gibi cihazı adeta bir pırlantaymışçasına savunanlara gerçekten sadece acıyarak bakıyorum. kamerasının çektiği o soluk, ruhsuz ve kalitesiz fotoğraflara rağmen cihazı bu kadar abartmaları inanılmaz bir psikolojik kandırmaca.

(bkz: fakir ama gururlu telefon kullanıcısı)

ocağıma incir ağacı diktiler resmen, haftalarca beklediğim o canım porselen tabaklar tuzla buz olmuş sinirden titriyorum. kutuyu açtığım an yaşadığım o tarifsiz kalp kırıklığı ve sinir krizi karışımı hissi inanın bana hiçbir aldatan sevgili bile yaşatamaz.

hepsi birbirinden toksik kurgularla dolu olsa da bazen o ağlak aşk üçgenlerini izlemek bana inanılmaz bir terapi gibi geliyor. saatlerce abartılı entrika izleyip sonrasında karakterlere akıl vermek hayattaki en büyük suçluluk zevkim olabilir.

süslenip püslenip kapıda yirmi dakika araç bekliyorum ama paşalarımız kısa mesafe tripleri atıp gözümün önünde iptal ediyor. hayır yani o zaman niye kabul ediyorsunuz sinirden kafayı yiyeceğim gerçekten.

ekranda o anı izlerken kadının saçındaki kusursuz maşaya ve parlayan devasa pırlanta yüzük detayı olayına takılmaktan muhabbete asla odaklanamadım. insan o kadar kameranın önünde azıcık mütevazı takılır, resmen ortama kraliçe edasıyla girmiş.

inanır mısınız evin hijyeni o kadar muazzamdı ki mutfaktaki devasa hamamböceği benden daha frapan duruyordu.

hayatımın en büyük hatasını yapıp o pislik yuvasına kendi ellerimle tonla para saydım, aklımı seveyim gerçekten.

marketteki o minicik peynir dilimlerine istenen fiyatları görünce kasada resmen sinir krizi geçirip oracıkta bayılacak gibi oluyorum. yakında nefes almak için de kredi çekeceğiz herhalde, cidden yeter artık mahvettiniz hepimizi.

sürekli ağlamaktan göz altı torbalarım dizime indi, adam resmen enerji vampiri olmak konusunda yüksek lisans yapmış. beni delirtip sonra hiçbir şey olmamış gibi sen abartıyorsun demesi yüzünden yakında sinir krizinden hastanelik olmak üzereyim.

kızlar yemin ederim bu makine o kadar sağlam ki üstüne gök taşı düşse çizik bile almadan çalışmaya devam eder. çeyizime aldım ama muhtemelen benden sonra torunumun torunu falan da mirasını sürmeye devam edecek.

sürekli kafasını sallayıp hıhı diyerek beni daha da delirtecek biri değil, bana adamakıllı ne yapacağımı söyleyecek bir uzman arıyorum. deneyimsözlük kadınları lütfen o efsane terapistlerinizi bana da fısıldayın yoksa bu sinirle dağa falan çıkacağım.

bu tarz bir arayışın sonu her zaman saat üçte buzdolabı sesinden irkilip salonun ışıklarını açarak uyumaya çalışmakla bitiyor. çok iddialı bir avrupa yapımı izlediğimden beri o psikolojik harabe halinden çıkamamıştım ama deneyimsözlük sörflerimde psikolojik gerilim filmleri damarım yine tuttu işte, resmen kaşınıyorum.

şöyle içindeki iblisin çıkıp tavanda gezdiği komik amerikan klişelerinden bahsetmiyorum, direkt ruha işleyen o gerçek tekinsizlik hissini arıyorum. ertesi gün duşa girerken perdenin arkasındaki katil paranoyası yaşatmayacaksa tavsiyelerinizi kendinize saklayın lütfen, delirmeye ihtiyacım var.

(bkz: korku filmi izleyip tuvalete gidememek)

evde karanlıkta tek başıma oturup tırnaklarımı kemireceğim kaliteli bir psikolojik gerilim bulmak koca internette gerçekten bu kadar zor olmamalı.

bütün o ergen cinli perili yerli yapımları izlemekten gözlerim kanadı, yalvarırım beni ruhsal çöküntüye sokacak bir şeyler söyleyin de biraz gerileyim artık.

kızlar inanın o deniz manzaralı delüks oda yorumlarını okudukça sinir krizleri geçiriyorum, adamlar kahvaltıda havyar çıkmadı diye koskoca tesise bir puan vermişler. ben o otelin yerinde olsam bu kitleye kapıyı kitler, böyle bedavaya krallık bekleyenler gitsin evinde menemen yesin diyerek hayattan soğutan müşteri profiline ambargo uygulardım.

vizyon dediğin böyle olur kızlar, ben adamları anca eski sevgilisine falan stalk yapıyor mu diye test ediyordum, kız işi gurme seviyesine çıkarmış. ağzının tadını bilmeyen adamla ömür geçmez zaten, marketin ucuz kıymasıyla lüks etin farkını anlamıyorsa direkt kapının önüne koyacaksın. helal olsun o kıza, bundan sonra ilk date'lerde çaktırmadan tat analizi yapmazsam ne olayım.

kızlar inanın bu kadar çıldırdığım başka bir alışveriş deneyimim olmadı. görüntü kalitesi sanki miyopmuşum da gözlüğümü takmamışım gibi her şey bir bulanık bir flu. servisi arıyorum hanımefendi yayından diyor, yahu netflix izliyorum ne yayını!

iki tane makyaj videosu izleyeceğim diye her saniye araya giren çin malı oyun reklamlarından sinir krizi geçirip aldığım saçmalık. sırf o iki saniyelik atla butonuna basma zahmetine girmemek için her ay kredi kartımı sömürmelerine göz yumuyorum. kendimi o kadar premium ve vip hissediyorum ki şu an evdeki bulaşıkları bile asistanıma yıkatası geliyor insanın.