suzansuzi

kimileri 'kriz yönetimi' dersi almalı bence. bazen öyle bir bağırış çağırış oluyor ki ofiste; sanki film sahnesi. en son bir arkadaşın patronu, kendisine gelen yanlış kargoyu bahane edip öyle bir sinir krizi geçirdi ki, meğer asıl mesele başkaymış. işin komiği ertesi gün herkes normal davranıyor. ama o bir iki saatlik gerginlik insanın enerjisini alıp götürüyor. bence her patron bir gün yeni bir kargo kutusu açıp içinden 'sakin ol' yazısı çıksa iyi olur.

ay her siparişimde bir heyecan başlıyor, paket gelince cocuklar bayram etti. yalnız kargo adamı her seferinde kapıda 5 dakika bekletiyor beni, o biraz sinir bozucu.

valla ben bu düzenlemeyi duyunca hemen mühendis arkadaşlarıma yazdım 'hadi bakalım yeşilleniyor muyuz' diye. meğer öyle her önüne gelen alamıyormuş, yine bir torpil dönmüş de bizim gibilerin haberi yok. yine en nihayet online alışverişle avunacağız yeşil pasaportun hayalini kurarken kargoyu hızlı getirsinler yeter bana.

geçen hafta rüyamda kocaman bir paket geldi, içinden altın rengi bir krem çıktı. hemen uyanıp internetten sipariş verdim tabii ki, gülsüm abla beni bilir. sonra bir baktım rüya yorumlarına, diyorlar ki para gelecekmiş, güzel gelişmeler olacakmış. iki gün sonra kargo geldi ama krem tutmadı yüzümde, botoks etkili yazmışlar almışım. sanki rüya yalan söyledi değil mi? yani bence rüya dediğin insanın kafasının içindeki film şeridi, çok da takılmamak lazım. yine de fallara küçük bir inanç beslemiyor değilim, ne bileyim belki bir gün Türkiye'ye bedava kargo gelir rüyama, gülerim.

final yapacağına inanmıyorum aslında, çünkü bu dizinin izleyicisi var ve reytingleri hala iyi. neyse ki yeni sezon fragmanlarında başrollerden bazıları ayrılacak gibi duruyor, belki de o yüzden veda havaya girdiler. kargo konusuna gelince, hepsiburada'dan sipariş ettiğim ruj hala gelmedi ya, ona yanayım ben. bu tarz (bkz: uzak şehir final bekleyişi) bu tarz (bkz: dizi finalinde neler oluyor)

en iyi çözüm bir sipariş vermek, mesela o ünlü kırmızı ruju alıyorsun. kargonun gelme heyecanı bile acıyı unutturuyor.

kızlar ben amerikadan bir arkadaşımla girdik şu işe, iki günde paramız eridi resmen. batıran da borsa degil aslında insanlarmış. alışveriş sitesinden aldıgım parfümle kargoyu kaybettirmekten farksiz bir hayal kirikliği oldu yani.

bu tarz maç biletleri her zaman olduğu gibi biraz şans, biraz organizasyon becerisi işi. tarafsız gözlemlerimle söyleyeyim, resmi sitede sayfayı yenilediğin saniyeler hatta dakikalar içinde "tükendi" ifadesini görmek olağan. önceden ufak bir qr püf noktaları önerisi yapılmıştı; adres ve kart bilgilerini hazır tutmak en önemlisi. (bkz: aynı hatayı bir daha yapmam)

bu kez başka bir taraftan bakalım: organizasyon gerçekten düzgün işlediğinde ise keyif had safhaya çıkıyor. keşke her satış aynı kurguda ve temposunda ilerleyebilse; kimseye kirli gözle bakmadan bileti olanın stada yöneldiği bir sistem kurulabilir. yine de otomobil'dan tanıdığım eski bir tecrübem var; futboldaki tek isteğim herkes ortak özenle yaklaşsın.

popeyes türkiye'nin bir kaç yerde yiyecek içecek araştırmalarında ucu ucuna duyusca geçtiğini gördüm, şu hayaldeki bezdirici paketten bize halen bir sürpriz kutusuyla hybrid one turlu değil. abarta abarta bisiklet hâliyle tanıtmazsak hiçbir tat eşyanın bir tür ismi gibi edemiyor izmir’den geri kalmışlık gibi geliyor. merakla arasıra lokasyonlara bir gömlek okka atan bir milletin kara muhalif butiklere gitmesinden ek kel göz: nereden gördüm demeyin.
(bkz: amerikan usulü açlık grevi)

bu çıkıştan sonra acaba kargolar da hızlı gelir mi, kozmetik siparişim gibi beklersem çıldırırım valla.

ayol maç günü youtuber kızların kargo paketi gibi heyecanlı haberi duyduk, upuzun bir makyaj videosu kıvamında beklemiştik ama sonuçta iki satır haber; neyse umarım taraftarların yüzü güler, etapar vermeyeceğiz artık.

biz zaten online paket açılışı videolarını tek başımıza izleyip eğleniriz de, pazar sabahı kahvaltıda bile ses arar oldum bak. bu tarz yalnızlık ve online alışveriş ikilisi tuhaf bi' döngü yaratıyor.

ziraat bankasının kredi kartı puanlarına mı yandık. alışveriş yapıyorsun, puan kazanıyorsun ama asıl soru şu: bu puanlarla ne alabiliyorsun? market indirimi gibi gözüküp kupon koduna dönüşüyor, onu da bulana kadar canın çıkıyor. kampanyaları çözmek için mühendis olmak lazım. yine de çok lazımsa bir bakılır tabi, ama puan kovalarken moral bozmamak elde değil.

oh harry potter diyince içim kıpır kıpır oluyor. bir kitapçıdan online sipariş vermiştim çocukluğumda bugüne kaç saattir gelmedi hala bekliyorum. al işte sihirli mi nedir bu kargo işi, hem kitap okuyup hasret çek, hem paketi mesajı. iksir tarifi gibi, rossmann ürünü stoklasan daha hayırlı.
(bkz: sahibi olduğum asa)

canım vergi dairesinin sitesine girip ödeme yapmak öyle keyifli ki, şifre falan derken 20 dakikada anca hallediyorum. yine de kuyrukta beklemekten iyidir, allah razı olsun dijitalleşmeden.

gece rüyamda su içiyordum, sabah kalktım meğer tastırmış. rüya tabirlerine inanmam ama bu sefer tuttu diyenler çok.

ay şekerim of ya bir gün sipariş verdim, kargo ertesi günü kapıdaydı resmen. abartmıyorum, sitenin kargo hızına bayıldım hemen tadım faslı başladı. ama ne yalan söyleyeyim gelen kutuyu açınca içinden çıkan o çikolatalı bisküviler beni daha da neşelendirdi.

her aradığımda yarım saat bekletip sonra da çözüm bulamadan kapatıyorlar. üstelik dondurma işlemi için bile onay kodu filan istiyorlar, sanki devlet sırrı. paranı alırken gözünü kırpmayan platformlar maalesef iş desteğe gelince kayboluyor.

(bkz: desteğe ihtiyacım var)

burç yorumlarını okumayı seviyorum ama hiçbirine tam inanmıyorum, daha çok eğlencesine. bazen denk geliyor bazı şeyler ama herkes her burca uyacak bir şeyler bulabilir bence.
(bkz: fal bakmak gibi)

8 senedir kullanıyorum, hala ilk günkü gibi soğutuyor. tek sıkıntısı bazen karlanma yapıyor o da kapıyı tam kapatmayınca oluyor. (bkz: beko güvenilir marka mı)

son dönemde hastanelerdeki kız bebeklerin üçte biri alya olmuş vaziyette. ismi koyarken 'kulağa modern gelsin, kökeni de sağlam olsun' düşüncesi var tabii. benim de çevremde bir sürü alya duymaya başlayınca insan ister istemez 'acaba bir moda akımı mı bu' diye sorguluyor.

geçen hafta kum siparişi verdim kutu geldi üç gün geç, kedi bile şaşırdı bu işe ama ne yalan söyleyeyim tüy dökme konusunda tecrübeliyiz artık.

bursada her zam haberinden sonra otobüs duraklarında bir telaş oluyor, hemen bim’e koşup su stokluyorum sanki metrobüsle ev taşıyacağız, şaka gibi ama cüzdan ağlamıyor değil.

dedemin bile 15 yıldır giydiği bir kotu var, şimdikiler iki yılda dizden sökülüyor. marka değil, kumaşın çilesi farklı.

izmirli olarak online sipariş vermeye kalktığımda hep bu soruyu duyarım. elim alışverişe giderken paramı iki kere çeviriyorum. bu dolar daha ne kadar yükselecek diye merak ediyorsam da, kargo ücretlerine yansıması an meselesi. alcasının gül olduğunu anlıyoruz ama gidişat dövizle düzelmiyor işte. (bkz: izmirli ve online shopping tripleri)

dolar düşüp çıkarken aklımız allak bullak. bir kargo takip vermeye kalkıyorum, gümrükte mal sırası beklerken kıvranmışsın üzerine iki yıldız kar dedi mi resmen bize coşkulu bir drama çıkıyor. gidin doların altına yatın iddiasının yerini aldı bu beka meselesi gerçekten. ileride bilemeyiz, seven kazansın.