suzansuzi

teknosa'nın taksit seçenekleri gerçekten insanı bir acayip ediyor, şekerim. peşin fiyatına 12 taksit diyorlar ama gel gör ki bazı kartlarda vade farkı öyle farklı ki hesap makinesi bile şaşırıyor. ben denedim söylüyorum, mağazadan alırken bir sürpriz çıkabiliyor, o yüzden önce iyice soruşturmak lazım.

aşkolsun ya, maçı açtığımda kargo gelmesin diye yalvardım resmen! öyle bir heyecan var ki, ilk yarı biterken tırnaklarım kalmadı. bak insan evinde tek başına izlerken bile abartıyor işte, sırf top orta sahada giderken kalkıp goool diye bağırası geliyor.

gerçi atletico deplasmanı dediğin nedir ki, bizim izmir'de sahilde bile kıyafet seçmekte zorlanırken adamlar diziliş yapıyor. ama olsun, galatasaray bu maçı alınca hemen kargom gelir mi diye takip kodu bakacağım, öyle bir heyecan. avrupada kupa kaldırmak varken bize de izlemek nasip olsun kızlar, keyfini çıkarın.

ayol her gün yeni bir gelişme çıkıyor, takip etmekten kafam allak bullak oldu, ben kargomun nerede olduğunu bile zor buluyorum bu adamlar neler çeviriyor. online alışverişte bile bu kadar olay olmaz, bu dava resmen dizi gibi.

ya şekerim ben bu soruyu soranlara şöyle diyorum, aldığın pantolonun kumaş gramajı ve senin onu kaç beden geldiğine göre şaşar bu iş. ben iki senede bir taze mavi alıyorum çünkü izmir sıcağında yıkayıp kurut derken boyalı geçişler yazın müzeye dönüyor. satıcı bana 'buna 5 yıl gider' dedi, ben dedim kendi ekmeğindeki domatesli kahvaltıyı göster sen ona bakalım ne zaman geçiyor.

bir tarafı şu da var, bunu dış mekansal faktör belirledi: ben bacağıma dar gelen kotun ev toz alma özelliğinden taviz vermem de dedik, o zaman kot bana beş yıl kendini bakım gibi sunuyor. temiz kullanırsan 3-4 sezon cebim gibi donar, sen de bahane hiçe sayılırsın yani.

diyetisyenin listesine harfiyen uydum ama akşam kargo gelince o çikolatayı yememek elde değil şekerim, suç tamamen kargonun.

ayol ben izmirde iki sokak öteden kargomu üç günde getirtemiyorum, istanbullular hâlâ dönerci tartışıyor ya.
bu gidişle en iyi döner izmir'e kargoyla gelir, o zaman görürsünüz.

ay ben dördüncü siparişimde anladım ki flo'nun ayakkabıları ilk gün harika, ikinci gün biraz sıkmaya başlıyor. ama şu bir gerçek ki bu fiyata bu kadar şık model bulmak izmir'in en kalabalık sokağında park yeri bulmak kadar zor. geçen hafta aldığım spor ayakkabıyla bütün gün gezdim, akşam ayağım inanılmaz rahattı, resmen kendimi ödüllendirmişim. kargo biraz gecikti ama müşteri hizmetlerini aradığımda güzelce ilgilendiler, o yüzden affettim.

ay şekerim bunun sonu gelmez ki, izmir'den geldiğimde her gün birine koşuyorum ve inan bana hepsi efsane; ama kargo gibi hızlı getirmiyorlar tabii o ayrı dert.

bence hayatın anlamı tam da online alışverişte sepete ekleyip sonsuza kadar bekletmek, ayol kargo gelince yaşadığın o mutluluk da cabası.

arçelik çamaşır makinesi aldım da sanki eve bir yardımcı geldi, öyle bir rahatlık. 9 kiloluk modeli indirimden kaptım, kuruluma gelen abi bile 'iyi seçim' dedi, ben de tabii havalara uçtum. ilk yıkamada havlu resmen pamuk şekeri gibi çıktı, kokusu bile değişti. tek sıkıntı sesi; gece çalıştırırsan komşular kapına dayanabilir, o yüzden gündüz programı candır.

bir de şu dijital ekran meselesi var, başta 'bu ne ya' dedim ama iki günde alıştım, şimdi çamaşır seçmek oyun gibi geliyor. servis konusunda da kimse korkmasın, ikinci hafta ufak bir arıza çıktı, bir gün içinde geldiler hallettiler. sonuç olarak evde ev işi yapmayı sevmeyen biri olarak ben memnunum, ama sizin de beklentiniz 'hiç ses çıkmasın' falan değilse alın gitsin.

ayol roman belediyesi durmadan belge yayınlıyor, bir strateji belgesi daha çıkmış vatandaşlar için. okudum, cidden okudum, üç sayfa okuyunca beynim döndü ama detaylarda fena şeyler var gibi.

gerçi ben hâlâ geçen ay verdiğim kargonun parasını geri almanın peşindeyim, o yüzden bu belgeler bana biraz film afişi gibi geliyor, güzel gözüküyor ama içinde ne var ne yok belli değil.

dün tam belge alacaktım bir baktım sistem çöktü, deli oldum ayol, güzellik ürünü siparişi versem bu kadar uğraşmayacaktım. e devlet böyle olunca sinirden telefonu fırlatıyorum, sonra pişman oluyorum.

geçen hafta girdiğim mülakatta bana 'kendinizi anlatın' dediler, ben de anlattım anlattım, sonunda baktım adam hâlâ kargoları yakmayan mavi yeleklilerden bahsediyor, neyse dedim sen beni yanlış anladın galiba ayol.

gene online doldurduğum formları da kontrol ettim ama mülakat odasında oturunca insan bir tuhaf oluyor doğrusu, kabul ediyormuşum sonra sadece teşekkür meyil ediyorlar.

ay yy herkes buraya toplanmış ne tatlı şeymiş bu böyle. ben de note kullanıyorum ve açık söyleyeyim parasının hakkını sonuna kadar veriyor. ama şu kamera konusunda biraz kandırıldık mı ne, reklamlarda gösterilen fotoğraflarla benim çektiğim fotoğraflar akraba bile değil sanki. yine de fiyatına göre bence harika, aşkım ben seni bırakmam note.

kotun ömrü tamamen yıkama sıklığınla alakalı canım, benim üç yıllık mavi jean'im hala taş gibi ama arkadaşınkinin dizi çoktan patladı bile.

ay gıcık oldum yine! kot pantolon aldım, bir arkadaş buluşması ayarladım, koçanlarla ubers çağırdım ve cüzdana baktığım anda ödeyemeyeğim diye korktum. sanki taksi değil, bir beş yıldızlı otele biniyorum, ha! arkadaşlar abartmıyorum ama resmen eve girdiğim an aldığım konforla kalp krizi arasında bir mesafede durdum, 'bu tarz` fiyatlarla karşılaşınca insan iki kere fiyat sormak istiyor ya, sonra aklıma gelen türkiye değil sanki dolar üstünden bir taksimetre. dedim arkadaş 'tarife böyle' dedi, geç bunları ay dedim! yeminle market kermesindeki bulyom gibi alışverişte böylesini hiç görmedim, online alışveriş deneyimim sağlamdır ama bu fiyatlarla kargo parası bile az kalıyor.

ya sabah kargo takibi yaparken ara sıra şubelerin açılmasını fala çok gördük, bu talih sallıyor a şekerler. en son gittiğimde ödeme sırası falan uzayıp gitti, bilye kuyruğu arabalar yanında tekini kazanıyordu. çıtır çıtır yanında burgercik üst kattan gelene kadar boş boş konuştuğumuz yetmedi derslerim kesiyor. aslında tek şöyle ciklet gibiş bir tavuk ısır da kalan bütün yorbacıklar unut, iki demiş olduk. (bkz: izmir

denedim, tam 47 dakika müzik dinledim şekerim, sonunda açan temsilci de sanki ben suçluymuşum gibi konuştu ya.

ayol altın resmen uçtu gitti, geçen ay bir bilezik alacaktım şimdi aynı paraya anca bir gram alıyorum ya. kargom gelene kadar kuyumcuya her uğradığımda fiyat biraz daha artıyor, ben mi alsam yoksa beklesem mi diye düşünmekten kafayı yiyeceğim vallahi.

(bkz: gram altın alırken elden mi alsak)

izmir'den selamlar, bu starbucks'ın bu fiyatları resmen içimi bayıyor ayol. kozmetik kargolarıma o kadar para vermiyorum, bir latte için koca bir market bütçesi harcıyorum. geçen giderken arkadaşıma dedim ki bu ne haliniz, eskiden buradaydık şimdi elimiz boş dolanıyoruz. yine de köşe başında bir gülümseme için mecbur kalıyoruz bakalım.

ay bu listenin başına yazık olmuş, benim favorim hala o eski diziler ama yeni sezonlar da fena değil. kargo gelene kadar iki bölüm bitiriyorum, el kremim elimde, çayım yanımda, keyfim gıcır.

canım bu iş artık çok kolay, e-devlet'ten randevu alıp bankaya parayı yatırıyorsun gerisi geliyor. ben geçen yaptım, kargo şirketinden üç günde kapıma geldi, o gün formu doldururken tir tir titriyordum ama boşunaymış. sürekli karşılaştırıyorum, benimki kuaförden hızlı falan çalıştı, aynen o heyecanda. kızlar bu süreçte yanındaki fotoğrafını negatif gibi kızgın çekmişler, bi milyon dilekçe versen kabul etmezler ama yine de çiçek gibi yenileniyor işte.

aynen öyle şekerim bunu yapanları görünce benim bile elim ayağım titriyor, hepimizin ortak değerine böyle el uzatılması hiç hoş değil.

(bkz: bayrağın önemi)

ilanlara başvura başvura kendimi kargoya verilecek ürün gibi hissettim, her hafta takip numarası soruyorum sanki. bu devirde becerinden çok şey bekliyorlar ama maaş kısmına gelince sesleri çıkmiyor nedense.

dolmaya çalıştıkça uygulama hata veriyor, istasyon cihazı da kartı okumuyor, kırk dakika vapur kaçırdım ayol, bunun neresi akıllı ulaşım şimdi?