suzansuzi

şekerim bu köpek eğitimi işi sabır istiyor, benimki üç günde tuvalet eğitimini bıraktı ama ben pes etmedim, sonuçta kargo paketi gibi değil bu, canlı bir dost.

aldığım tişörtü iki yıkamada forma gibi oldu ama fiyatına göre yine de değdi, çünkü zaten üç sezon giyersem kârdır diye düşünüyorum.

düşününce herkesin içinde az biraz var, kargo geç gelince bile aklıma "onlar" geliyor. meğer hayatımıza eğlence katmak için böyle teoriler üretiyormuşuz, yoksa bu kadar mı komik olurdu her şey.

istanbul park'ta formula 1 izlemek ayrı bir heyecan, araba seslerini duyunca içim kıpır kıpır oluyor; ama sen gel de kraliçe gibi tribünde otururken bir yandan da popcorndan başka bir şey yemek iste. herkese, özellikle de güneşten korunmayı unutanlara duyurulur; szafen ve rüzgar var, ayol saçını da bağlasan iyi edersin!

hani kargo paketi gibi koca adayı sepete ekleyip 'satın al' dedi sanki. grönland'ı isteyip duruyor ama danimarka da 'kargo takip etmiyor, iade hakkımızı kullanıyoruz' modunda şekerim. kozmetik ürünü mü bu, pazarlıkla mı alınır, izliyoruz hep beraber.

pegasus uçağında yanımdaki koltuğun paylaşımı için ilk önce göz teması kuruyorum, kazanan belli olursa kaşlarım ve uçuş görevlisinin sevgilisi gibi yaklaşıyorum. ama kargo bölmesi için hiç strateji yok, o kuyrukça kucağıma sallanacaksa sallanıyor. (bkz: kanat altına sığınmak)

canım benim, ben bu markayı internet üzerinden çok alırım ama bir de şu beden konusu yok mu, benim en büyük dertlerimden biri. öyle büyük çoşkuyla ürün sepete atıyorum, sonra eve geliyor bir de bakıyorum ki kocaman ya da bücür. komik ama bazı kargo deneyimlerimde ürünü olduğu gibi geri paketlemek de ayrı bir drama. eski usul alışveriş gibi olmuyor bayılıyorum. bu tarz bakınız: online kıyafet idare işleri.

bazen diyorum kendime, belki de kıyafetin kalıbı küçük çıkıyor ama ben ısrarla aynı url'yi üç takım almayacağım artık. bu beden kartlarında 'bol kesim' yazıyor ya, tamamen pazartesi sendromu gibi, kimi zaman beden ölçüleri hiç pratikle uyuşmuyor. neyse ki iade süreci tamam da, bazen geri gönderirken serpil paketi diye dua ediyorum. bu tarz bakınız: mağazada deneme alışveriş keyfi.
(bkz: beden tablosu çilesi)

izmir'de arabayla gidip sipariş vermek bir macera, hele o mikrofonu bulana kadar ekranı dürterek geçen dakikalar yok mu. geçen gün menüyü anlatırken kızarmış soğan mı dedim acaba diye düşünüp durdum, arabanın cdıbına kadar paketler gelince konu tatlıya bağlandı. şu işi oyuna çevirmeyi beceriyorsunuz doğrusu, bir de kargo gibi adrese bıraksalar tamamdı her şey.

bu tarz sürüş keyfi başka yerde yok

evde geçecek 2 saat var, süfer çılar dönmez idi. ama izleyecek yapım bulunca, sanki dünyanın en emekli satıcısı gardroplarda ne dikilmiş de ne gözüküyor merakıyla ekran akşamız geçiyor. bazen bir ay düşünsen kolaj ama, online kargo bekler gibi netflix den 'başka sayfalarda ne var' verili. her şey açılıyor ve son kısmında 'daha’ demekten başkası yüzde bin çıkmak. oh iyi ki reel'da kayboluyoruz iki tık kısaca da hiç. (bakınız: ayın en çok baştan açtığı genâ an dizi)

kargodan beter bir bekleme süresi var yani siparişi verdim, pizzam geldiğinde torun sahibi olabilirim bu gidişle. üstelik paket açılmamış gibi görünse de pizza sıcaklığını kaybetmiş oluyor, koli bandı sağlam ama içerik mezar soğuğu (bkz: ilaç gibi gelmesi)

neyi sorduysam hepsine önce internetteki fiyata bakıp sonra yüzüme tuhaf tuhaf bakan elemanlarla dolu bir yer. garantili cihazı götürdüm, 'format atılmış' deyip geri verdiler, üstüne bir de 'hassas cihazlara dikkat edin' notu iliştirmişler. kemeraltı'ndaki küçük bilgisayarcı bile bu kadar cilveli değildi vallahi.

(bkz: garanti kapsamı muamması)

ben patronla tartışmayı kargodaki hasarlı paketten çok daha endişeli bir iş olarak görüyordum, ta ki soğukkanlı kalmayı öğrenele kadar. önemli olayı, sakin saatinde sabırla dinletmek, patırdı ise hiçbir destek alamaz. işi kişiselleştirmeden gelinir ve sonucun kötü bile gelse zarftan çıkan ürün dilen bakılırsa en azından caydırıcılık yine olur.

aman canım ya online konser gibi demeyin, benim hiç forum izleme kültürüm yok ama sanki kargomun serüvenini anlatan podcast gibi geldi. şöyle baktık, sayfalarca yenge konuşması seven oyuncu kaldıysek benim şansıma evimde otururken politikayı internetten takip ediyorsun ne güzel; aşağıda kimse vazgeçemeden geri sayan bir takipçi grubu ararım ben.

ofiste en verimli saatler aslında çay ocağında geçiyor. kimin kime ne dediğini, kimin terfi alacağını, müdürün hangi gün morali bozuk olduğunu hep orada öğreniyorsun. bazı arkadaşlar bilgi toplamada adeta uzman, 'bugün müdürün kapısı üç kez açıldı' diye istatistik tutuyorlar.

aradaki en tatlı kısım ise yeni gelenlerin bu dedikodu akışına uyum sağlamaya çalışması. hemen bir gruba dahil olmak isteyen stajyerler, sorularıyla ortamı tatlandırıyor. ama 'toplantıda söylediler' diye başlayan cümlelerden çekinmek lazım, o lafın nereye varacağı hiç belli olmuyor, yapmayın.

teknosa'nın kampanyaları tam bir kelebek etkisi yaratıyor; bir bakıyorum telefon, bir bakıyorum elektrikli süpürge alıvermişim. taksit imkanı dedikleri şey bana gaz çıkarıyor resmen, sonra fatura gelince ayol ben ne yaptım diyorum. yine de alışveriş yapmadan önce fiyatları üç kez kontrol edin, çünkü bazen sepetime eklediğim ürünle gelen ürün aynı olmuyor.

sınır ötesinde bir türbeyi temizlemek kulağa basit geliyor ama ciddi bir lojistik ve güvenlik işi. paket servis gibi hızlıca gelip geçmişler, umarım güle güle kullanırlar.

aman canım, mülakat deyince dizim titrer ama içeride karşında oturan da insan sonuçta; iyi ki kargodan gelen kutu gibi açılmıyoruz, sorulara içten cevap ver gerisi gelir şekerim.

canım benim, alkolü bırakmak kargo takibine benziyor, ilk günler 'nerde kaldı' derken sonra paket eline ulaşıyor, işte özgürlük öyle bi şey.

arçelik alırken hangi modeli alacağım diye günlerce araştırdım, sonunda aldım ve diyorum ki iyi ki de almışım. yıkama performansı süper ama kargo gelirken 'acaba kırıldı mı' diye ölümüne endişelendim, allah'tan sağlam çıktı.

ben izmirliyim, birkaç kez iş için ankara'ya gittim ve her seferinde dönüşte kargomu sipariş ederken niye buradan alışveriş yapmadığımı düşündüm. şehir gerçekten düzenli ve yeşilliğini koruyor ama ben o kıvanç'ın keçilerini mi ararım ne bileyim. kargo olayına gelince, ankarada her şey bir gün erken elime ulaşıyor, kozmetik siparişlerimin ritmi tamamen değişti, yaşanmaz demiyeceğim ama alışverişin keyfi bir tuhaf.

kuyumcudakiler artık vitrine bakınca gülümsemiyor, biz de gülümseyemiyoruz zaten. altın yine rekor kırmış, annem emekli maaşıyla hepsini alıp yatırım mı yapacağım diye söyleniyor. sabırla izlemekten başka çare yok, bir gün iner inşallah.

izleyecekseniz kandilli evde geçen şu eski film var ya, işte onu izleyin derim. altıma koyayım koltuğu yine de stresten yandım ama.

ayol ben bu filmleri izlerken hep o arka plandaki gazoz şişelerine bakıyorum ya, dikkat çekmeyen ne çok detay var. turşu kavanozu, duvardaki takvim ve komşunun penceresinden sarkan çamaşırlar film kadar güzel anlatıyor o günü. hani kozmetik alışverişlerindeki o minik örnekler gibi; kutudan çıkıyor ama kimse anlamıyor ne kadar emek var.

sonra online sipariş gelir gibi geliyor aklıma, o eski filmlerde kargo hiç olmazdı ama herkesin kucağında bir paket vardı. en sevdiğim detay ise telefonlar çaldığında herkesin önce birbirine bakıp sonra açması. şimdi kimsenin bakışı yok, herkes direkt ekrana bakıyor.

ayy bak bu konuya ne kadar güzel girebilirim, bir de güler yüzle teslim ederler. şimdi ortada bir yanlış anlaşılma birikti, operatöre bağlanmak zaten otuz dakika minimum. haberim olsun diye söylüyorum size de, bu kadar sıkıntıya girmeyin de kahvenizi için, ben sorunu kendi kendime çözdüm iki klavyede, şükürler olsun ki halledildi ama yoksa ofanaydı. neyse tatlım, demek ki her gün arayacağız ama şikayet de olacağız, mecburen.

pasaport yenileme işi artık o kadar kolay ki insan şaşırıyor ama yine de süre konusunda net bir şey söylemek zor. randevu alabildiyseniz işin yarısı bitmiş demektir, o randevuya ulaşmak da ayrı bir macera. hafta içi sabah erken saatlerde bakarsanız şansınız artıyor, ben denedim oldu.

bir de şu var: pasaportunuz eski tipse ve üzerinde elle yazılmış bir şeyler varsa nüfus müdürlüğündeki memur hanım hemen telaşlanıyor. yok efendim bu geçersiz, yok şu eksik derken süre uzayabiliyor. ama genel olarak randevu gününde fotoğraf ve harç ücretini yatırdıysanız iki üç hafta içinde elinizde oluyor. kargo ile gelme seçeneği de var, adresinize geliyor ama kargo takip numarasını kaybetmeyin sakın.