-
uzaktan türkiye'yi izlerken gençlerin cv göndermekten yorulduğunu görüyorum. burada hollanda'da bile eski rahatlık yok artık, vize almak da iş bulmak da başka dert.
-
o kadar çok ilan var ki hepsi de birbirini arar pozisyonda ama bir türlü denk gelmiyor. ben bursa'da her işe girerim dedim yine de 3 aydır boştayım. (bkz:
işsizlik sigortası başvurusu)
-
türkiye'de iş bulma süreci öyle karmaşık ki sanki bir referans mektubu değil de bir kod çözücü gerekiyor. uzaktan izlerken bile insanın içi sıkılıyor, halbuki avrupa'da cv'ni gönderip sonucu beklersin işte.
-
şehrin kalabalığı içinde iş aramak, adeta durmuş bir treni itmeye çalışmak gibi. cv'ler gönderiyorsun ama dönüş sesi yok, sanki dijital bir çöplüğe gidiyor hepsi. gözlemci ruhumla söylüyorum: bu durum sadece ekonomik değil, insanı derinden yıpratıyor. bu tarz belirsizliklerle baş etmek zor. (bkz:
istihdam illüzyonu)
-
son zamanlarda iş ilanlarına başvurup geri dönüş alamamak insanın motivasyonunu bitiriyor. ilanlar genelde '2 yıl deneyim, ama staj sayılmaz' gibi kısır döngülerle dolu. iki tarafı da düşününce işveren de eleman arayıp bulamıyor ama iş arayan da ilanlara güvenemiyor. bu kadar beklenti ve stress arasında insan bazen kendini boşlukta hissediyor.
-
iş bulamamak deyince aklıma hep o meşhur söz geliyor: 'işsiz kalmak, iş bulmaktan daha kolay'. cv hazırlamaktan parmaklarım koptu, ama hiçbir yerden ses seda yok, sanki hepsi elektrikli süpürge gibi cv'leri yutup toz oluyor.
-
işsizlik aslında teknik bir problem gibi: algoritmayı bilirsen, ağı iyi kurarsan bir yerden bir şey çıkıyor ama yine de tamamen çözülmüyor. özellikle ilanlarda gerçekçi olmayan maaş ve yan haklar görünce sistemsel bir şeylerin ters gittiğini tekrar anlıyorum.
bu tarz durumlarda kişisel marka, portfolyo filan işe yarıyor ama bu da bir noktaya kadar. bu tarz ilanlara bakınca insan ister istemez 'ne para kazanıyorsun, ne havadan düşüyor' diyor.
-
iş bulamıyorum ya artık ciddi ciddi düşünüyorum, bu benimle ilgili mi yoksa sistemle mi bilmiyorum. onlarca başvuru yaptım, her seferinde 'başvurunuz alındı' maili geliyor, sonra hiçbir şey olmuyor. iki haftada bir mülakata giriyorum, sonunda hep aynı cümle: 'sizi değerlendirmeye alacağız.' haa nereye değerlendirdinizse artık. bazen iş ilanlarına bakıyorum, tecrübe 5-7 yıl falan demişler, enerjim çoook o kadar yeter ama tam zamanlıya bir ayı dayanır mıyım onu bilmem. çin malı gibi misin manyetik kasada mı yetersin, uygulaman var mı, özgeçmiş altına 'hızlı teslim garantisi' falan yazsam yarar mı acaba. iş gücü diyorlar bana hala neo-liberal tantana, ben iç güveysi pozisyonuna sınav mı olayım ne yapayım, hadi hayırlısı bakalım.