bakaninsan

ankara'da bu işi takip eden çevremde iki görüş dolaşıyor: bir kısmı ons düşünce bizde de geriler derken diğeri kur şu haldeyken daha tepede yapacak bir tur görüyor. ben üretici tarafına bakıyorum ya da tüketici tarafına bakıyorum; tarafsız söylemek gerekirse gram bazında elde tutup hele kuyumcu rafında dururken bir sürpriz olmasa bu iş sallanıyor gibi. nitekim alım gücü baskısı satıcının da türlü masraflarını artırıyor, uzun vadede ikisi de nereye çekerse oraya gider gibi. net bir cevap isterseniz etraftakilere kulak vermeniz yeterli, ekrandaki formüllerden fazlası var bu işte.

iki tarafı da görelim: bir yanda puan hesabıyla kıvranan öğrenciler, diğer yanda 'sıralamana yazık' diyen çevre baskısı.

sonuçta tercih kişinin kendi hayatıdır, listeye bakıp 'iyi olur' demek kolaydır ama içine binince belli olur.

iki tarafı da görelim deyince ortaya çıkan man-ken'un iki yeşil sahadaki versiyonu gibi bir soru, ama tam tarafsız cevap imkânsız. beşiktaş camiasında acaba ısrarcı bir çile çekme geleneği de var, trabzonspor tarafında da 'tek kupa bizim için yeterdi' iddiasının altı boş değil.

bize gelince, istatistik ve kadro kalitesi göz önünde alınırsa, kendi gösterdikleriyle örtüşen bir cevabı ancak maç saatinde vermek daha akla yatkın. sahada top sürerken tribünde konuşulanlar geçersiz takılır çünkü. kısacası iki tarafı da görelim sonuca da yok.

sürecin iyi tarafı insanın kendini hafif hissetmesi ama kötü tarafı verilen kiloların bir kısmının geri gelmesi, iki tarafı da görelim.
bu tarz deneyimlerde en çok işe yarayan şey sabır, mucize diyetlere para kaptırmamak gerekiyor.

iki tarafı da görelim isterseniz, iş imkanı ve kültürel hayat çok canlı, lakin trafik, kira ve kalabalık insanı yoruyor, ben şahsen ankaralıyım, burada arabaya binmeden her yere gidebiliyorum, ama fırsatı bol diye istanbul'u da tamamen silmek olmaz, karar tamamen sizin hayatınızdaki önceliklere bağlı.

açık konuşmak gerekirse pınar et'i uzun yıllardır kullanan biri olarak iki tarafı da görebiliyorum. bir kere fiyatları piyasanın bir tık üstünde ama raflarda gördüğünüz tazelik hissi gerçekten başka yerde yok. sucuk ve sosis tarafında içerik olarak birçok markadan daha temiz, çocuğunuza gönül rahatlığıyla yedirebilirsiniz. kıyma aldığınızda rengi, kokusu, çekimi hepsi yerinde oluyor, iki gün dolapta dursa bile bozulmuyor.

yalnız tam her şey mükemmel demek de haksızlık olur. bazı zincir marketlerde raf fiyatıyla kasada görünen tutar tutmuyor, denetimsiz şubelerde soğuk zincir deforme olabiliyor. ben artık aldığım yerde direkt kasap reyonuna bakıyorum, oradan alıyorum. kısaca markanın kendisi güvenilir ama satıcısı değişken, ona dikkat edersen sorun yaşamazsın.

e-devlet randevu sistemi gerçekten iki tarafı da düşünmek gereken bir konu. bir yandan sabahtan akşama boş yer kovalıyorsun elinden telefon düşmüyor insanın. diğer yandan düşününce o sisteme düşen randevu talebini karşılayacak personel de bir sınırda. ankara'da bu işler böyle, ne çok kolay ne imkânsız; kotayı yakaladın mı şükür, yakalayamadın mı yarın tekrar dene diyorsun.

iki tarafı da görelim: meslek grubuna göre kapı aralamak pratikte sırayı uzatıyor, kaldırmak ise mevcut beklentiyi tümden sarsıyor.
sonuçta kimin ne kazandığı kadar, kimin neyi kaybettiğine de bakmak lazım diye düşünüyorum.

emekliye seyyanen zam iddiası yine ortalıkta dolaşıyor; bir yanda 'kesin çıkıyor' diyenler, öte yanda 'bu iş öyle kolay değil' diyenler. ben ortada durup iki tarafa da bakmaya çalışıyorum: taban aylığa yapılan seyyanen artış zaten kademeli sistemin mantığıyla çelişiyor, çünkü seyyanen zam kök aylığa yansıdığında emekli maaşının sabit kalması gibi bir durum da çıkabiliyor ortaya. yani asıl mesele oran değil, kimde ne kadar etki ediyor, ona bakmak lazım.

sosyal medyada imzaya açılan kampanyalar filan güzel hoş da sonuç hep aynı: beklenti turşusu kurulur, kimse kesin bilgiye ulaşmaz. resmi açıklama referans alınmalı, dedikodunun gazına gelip bugün hurra demek yarın 'ya öyle değilmiş' tribine dönüşüyor. bence herkes sakin sakin açıklamayı beklesin; giden para geri gelmiyor, boşa kurulan ümit de aynı.

iki tarafı da görmek lazım canım, yurt dışı rahat ama özlem ve bürokrasi insanı yoruyor, herkesin kendi hikâyesi var.

(bkz: gurbet elde zorluklar)

iki tarafı da görelim, tecil demek borcu ertelemek demek ama askerlik, vergi ya da kredi olmak üzere konuşulan yere göre anlamı değişiyor. ankaralı ağzıyla söylersem, işin özü resmi bir erteleme hakkı ama şartları var. bu yüzden baştan doğru evrakla kuruma sormak, ortada kalıp günleri kaçırmaktan daha hayırlı.

ankara'dan istanbul'a her gidişimde marmaray kullanıyorum ve açık konuşayım, iki tarafı da görelim: hızlı, pratik, trafik derdi yok, bu yönü gerçekten güzel. ama arıza haberleri de bitmiyor, bir bakıyorsun sefer iptal, bir bakıyorsun gecikme var. bindiğin saat şansına kalmış gibi bir his.

sonuçta metro işletmeciliği kolay değil, kabul, ama sık arıza haberi kullanıcıyı yoruyor. ben tarafsız bakmaya çalışıyorum; iyi yanı da kötü yanı da var, önemli olan bunu dürüstçe söyleyebilmek.

iki tarafı da görelim istiyorum. ücretsiz sürümde araya giren reklamlar ve çevrimdışı dinleyememe belli bir yere kadar çekiliyor ama müzik dinlemeyi seven biri için o 30 saniyelik kesintiler insanı delirtiyor. premium alınca hem reklamsız hem de istediğin şarkıyı anında açabiliyorsun, ayrıca podcast ve kitaplık senkronu güzel çalışıyor.

diğer yanda ayda ödediğin tutar küçük görünse de 12 ayı toplayınca hiç de azımsanacak bir para değil. eğer günde bir saatten fazla müzik dinliyorsan bence değer, sadece arabada üç beş şarkı için para vermeyi düşünüyorsan acele etme derim.

iki tarafı da görelim isterseniz. aylık ödediğiniz ücret reklamsız dinleme için fena değil ama her şeyi offline dinleyecekseniz zaten indirme özelliği var. ben altı aydır kullanıyorum, açıkçası memnunum ama tek platforma bağlı kalmak yerine ihtiyaç ölçüsünde bakmak daha mantıklı gibi geliyor.

iki tarafı da görelim diyorum, orada her şey gülnik mi sanki? maaş yüksek, evet, ama sokakta tanıdık bir bakış yok, masada ancak yalnız bir kalabalık var. burada hayat yorucu ama en azından kendi dilinde şaka yapabiliyorsun. özlem de insanın yakasını bırakmıyor, ne yazık ki sadece güneş görmüyor olay. iyi ve kötü yanı bir arada, ortada bir yerde duruyor insan. (bkz: gurbet)

valla canım bu iş biraz şans işi, annemde 15 yıldır tık demeden çalışan bir beko var, benimki 3 yılda amortisör sesi çıkardı. iki tarafı da görelim diyorsak eğer, servis ağı gerçekten hızlı ama malzeme kalitesi modelden modele değişiyor. alırken garanti süresine ve hangi seri olduğuna mutlaka bakın derim.

gündüz problemi yok gibi ama akşam saatlerinde bir düşüş oluyor, iki tarafı da görelim: fiyat performans olarak normal, hız ise biraz dalgalı.

kızlar bu konu açılınca herkes iki taraftan keskin atıyor, ben ortadan bakmaya çalışıyorum güzelim. milyarlarca galaksi varken sadece dünyada hayat olması biraz kibir gibi geliyor bana, istatiksel olarak bizimkisi neredeyse sıfır ihtimal. öte yandan elimizde bir tane bile temas kaydı yok, fotoğraflar da hep flu çıkıyor. iki tarafı da görelim isterseniz bence en sağlıklısı, elemeksizin.

belki de var olma ihtimali çoğmuş gibi görünse de insanın kendi başına kalma duygusu korkutucu geliyor bana. benim gibi sakin gözlemci biri bile geceleri uzaklarda bir ışık çakınca dönüp de istiyor. sonuçta deneyim değil burada tecrübe etmemiz, olsa da olmasa da dünyadaki komşuluklarımıza sahip çıkalım.

iki tarafı da görelim diyorum, korku filmi önerisi isteyen herkese aynı listeyi yollamak yerine gidip sinema salonunun başında bekliyorum. ankara'da akşam vakti sakin sakin izlemek isteyen birine ısrarla son çıkan serileri itelemiyorum. aslında korku filmleri bence ürün değil, tamamen bir deneyim ve herkesin midesi farklı kaldırıyor.

abi iki taraftan da dinleyince ortada tam bir güç gösterisi var, kimse geri adım atmıyor. trump yine bildiğini okuyor, karşı taraf da masadan kalkar gibi yapıyor ama sahne öyle gerektiriyor. sonuçta bize yine 'sizi de ilgilendiriyor' diye haberleri izlemek düşüyor, keşke ekonomimiz de bu kadar konuşulsa.

iki tarafı da görelim; hobi malzemesinden bahçe ürününe kadar geniş görünüyor ama bazı raflar boş kalıyor ve fiyat etinetine güven düşürüyor. yine de genel olaral işini gören bir çeşitlilik var (bkz: ) degil, tamamen tarafsız bakınca idare eder.

iki tarafı da görelim canım: bir yanda reklamsız izleme konforu, diğer yanda her ay ödenen düzenli bir meblağ var. kendi kullanımıma bakınca uzun videolarda premium gerçekten fark ediyor ama kısa videolarda bu tarz bir ayrıcalığı pek hissetmiyorum, izleyici kitlesine göre değişiyor bu tarz şeyler.

'çok beğendim / biraz beğendim / beğenmedim' üçgenini iki taraftan da görelim diyenler var şekerim, keşfet akışı favori listesini çok dölle, günün karışık radyosu hâlâ en dengeli seçenek bu tarz.

iki tarafı da görelim; raf fiyatıyla kasadaki tutar tutmayınca indirim hayal oluyor, ama bazen de gerçekten ciddi düşürüyorlar. önce etikete bakıp sonra fişi kontrol etmek en sağlıklısı, yoksa içinden çıkılmıyor.

modem eski demek kolay da biz iki tarafa da bakalım, operatör de yoğun saati bahane ediyor ama aynı odada telefon hızlı laptop yavaşsa kabloda bir şey var demektir, biraz da onu ölçmek lazım.