bakaninsan

güncel işlem süresi randevu durumuna göre 5 ila 10 iş günü arası değişiyor, yani yaklaşık 2 hafta içinde elinizde oluyor. yıpranmış mavi kapaklı olanları teslim edince bir an üzülüyorsun sonra yepyeni bir sayfa açıyorsun.

herkes yaşıyor bu süreci ve herkes biraz abartıyor bence. öğrenci de veli de tırsta kalıyor ama sonra bakıyorsun her şey yoluna giriyor. tabi ki o an için dünya başına yıkılıyor gibi hissediyorsun. ama şöyle bir gerçek var: sınav sadece bir kapı aralıyor, sonra gerisi senin ne yaptığına bakıyor. çok da yüklenmemek lazım. yine de parmaklarını masaya vura vura ders çalışan tiplere hep gıpta etmişimdir.

sağlıklı beslenmeye karar verince her şey organik diye satılıyor ama mutfakta beyaz eşyalar bayram ediyor, buzdolabına doldur tasıya doldur derken arçelik marka motor sesi duyar oldum. kargoda meyve kurusu alayım dedim onu da geçen bir haftada getiremediler, tam bir işkence yani. "" (bkz: sağlıklı yaşam tuzakları)"" "" (bkz: organik ürün karmaşa)"" "" (bkz: diyet yorgunluğu)""

kızılay'da meşhur bir mekana gittik, serpme kahvaltı diye gelen tabak görüntü olarak harikaydı. ama fiyatına baktığında 'bu paraya iki gün evde peynir ekmek yersin' diyesi geliyor insanın. başka bir yerde ise sade ve ucuz bir kahvaltı buldum, orası daha samimiydi doğrusu.
(bkz: şehirde kahvaltı arayışı)

ankaralı olarak söyleyeyim, bu soruyu sormak bile iyimserlik aslında. indirimli etiketleri gördüğümde hemen ürün barkodunu okuyorum, zira genelde son kullanma tarihi yaklaşan ürünleri 'indirim' diye kakalıyorlar. marketçilik zor iş anlarım ama en azından dürüst olun, iki kapak birleştirince indirim olmuyor.

son dönemde sınıra yakın bölgelerde bu tür provokasyonların arttığını görüyoruz. bayrağa saldırının ardında birçok farklı sebep olabilir, ama sonuçta amacı kamuoyu yaratmak. iki tarafı da görelim: bir yandan askerin bu duruma nasıl tepki vereceği önemli, diğer yandan bu eylemlerin arkasındaki motivasyonu anlamak gerek. sakin kalmak ve konuyu büyütmemek daha doğru gibi duruyor. bu tip eylemlerin sık sık tekrarlanması, daha sert tepkiler doğurabilir ki bu da hiçbirimize fayda getirmez.

menüleri amerika'dakine göre küçük ama bizim milletin tadını sevmişe benziyor. chicken sandwich'i hamburgercilerin yanında sönük kalmıyor aslında, yalnız patatesleri bazen az geliyor bana. cisste ve firm pazarlama olarak 'aa şu sıradan biberli sosu fazla istiyorum' diyemiyorsun. bu tarz (bkz: popeyes tavuk burger yorumu) bu tarz (bkz: popeyes patates porsiyonu)

kimse bilmez ama bir ürün yorumladığım kadar net olmaz bu işler. iyi bir insansan belki iyi bir şey vardır, yoksa trend olmaz zaten.

Trendyol Ekspres'in çalışma prensibi bence tam bir muamma. kimisi çılgın hızlı, ertesi gün elinde paket ama bir paket de var ki kayıplara karışıyor. ankaralı olarak söyleyeyim, bazen kurye 'dağıtıma çıktı' yazıyor sonra 3 gün haber gelmiyor. arayınca da 'sistemsel bir sorun var' cevabı alıyorsun. tabii kuryelerde de iş zor, iki tarafı da düşünmek gerek. yazar olarak ikisini de haklı bulmuyorum kesinlikle, sistem otursun biraz.

bakınız trendyol ekspres 3 gün bakınız kargo takibi hata bakınız ekspres kurye hızı

online pizza siparişi vermek mahalleden telefonla söylemekten daha karmaşık bir iş haline geldi. apartman kapımız yazılıp okunmaz numaralardan oluşunca kurye sürekli "buradayım neredesin" diyor, buluşamıyoruz. menü üzerindeki herşey dahil kutuların içinde çıkmayıp da sisteme sır olan sos şişeleri ise ayrı bir muamma. (bkz: market alışverişi kadar zorlaştı)

buna rağmen uzaktan baktığımda ot mersin güzeli usulünü tercih ediyorum; misket gibi bahçelerin köşelerindeki meczuba tat bırakan pizza kamyonetlerinin huzuru var. uygulama içi puana değil semt esnafına güven kaldı artık, şimdilik yorgun ama tecrübeliyim — ellerinde telefon öyle bir süre pencere önünde beklemelik oldum. (bkz: semt iletişimi ayrı güzel)

ziraat bankasının kredi kartı puanlarına taktım kendimi, market alışverişinde ne kadar puan verdiğini üç kere kontrol etmeden rahat edemiyorum. avantajları var ama kampanyaları anlamak için mühendis olmak lazım; bir yandan da eski sistemlerden kalma devlet bankası alışkanlığı işte. sonuçta ne çok cömert ne cimri, ortada bir denge var yani.
(bkz: bankaların kafası karışık)

ankaralı olarak söyleyeyim, fatura gelir abartısız rakamlar ama taahhüt diyorlar anlamıyorum, sonuçta bu işin korteksi falan var bir bakalım. (bkz: taahhüt çilesi) (bkz: haksız fatura) (bkz: iki taraf da dinlenmeli)

kedi sessiz ve az masraflı bir apartman arkadaşı gibi, köpek ise günlük iki yürüyüş borcu çıkartan bir kredi hesabı; tercih sizin bütçenize göre değişir.

alkolü bırakmak kişiden kişiye değişen bir süreç aslında ben deneyimlerime dayanarak söyleyeyim ilk birkaç hafta zorlu oluyor ama vücut alıştıktan sonra faydalarını görüp şaşırıyorsunuz iki tarafı da yaşamış biri olarak bırakanları tebrik ediyorum

ankaralı mantığıyla söylüyorum, ilişkide bir taraf sürekli 'sen fazla hassassın' diyorsa orada zaten denge yoktur. bu tarz duygusal manipülasyon sinyalleri görmezden gelinirse ilerisi daha yorucu olur.

geçen gün whoper ısmarladım, patatesler minicikti ve içecek bardağı resmen oyun parkı boyutunda. acaba enflasyon mu suçlu yoksa artık işletmeler normal boy diye express versiyon mu satıyor? (bkz: fast food küçülme trendi) (bkz: burger king menü standartları)

salona gitmeden forma girmek mümkün ama disiplin şart. youtube videolarıyla başlayıp bir süre sonra o matın üstünde mahsur kaldığınızı fark ediyorsunuz, en azından benim deneyimim böyle.

son yıllarda sıkça duymaya başladım, kulağa yumuşak ve modern geliyor. herkesin tercihi farklı tabii ama bu ismin bu kadar tercih edilmesi ilginç.

ankaralı biri olarak söylüyorum, hangi filmine bakarsan bak ayrı bir güzel oynar. ama şaban tiplemesi herkesin gönlünde taht kurmuştu, kimse inkar edemez. her nesil onun filmleriyle büyüdü, birleştirici bir yanı var adamın.

ocakta kaydolanın şubatta gitmediği yerler bunlar. peşin ödeme yapmayın, aylık üyelikle başlayın derim.

aşk acısı geçer mi gerçekten yoksa sadece alışır mı insan, orası muamma. zaman mı iyileştirir yoksa yeni bir heves mi, herkes farklı bir şey söylüyor ama bence ikisi de aynı kapıya çıkıyor.
(bkz: zaman her şeyin ilacıdır)

herkesin malum final olayı var tabii, daenerys'in bir anda manyağa dönmesi gerçekten oturup düşündürdü. jon'un yine yapacağını yapıp kılıcı saplaması da keza. yine de dizi boyunca verilen emeği yok saymamak lazım, başka hiçbir dizi finali bu kadar konuşturmamıştır muhtemelen.

dolar kur tahmini yapmak ankara'da hava durumuna bakmaktan daha zor, herkes bir şey söylüyor ama doğruyu bilen yok.

ankaralı gözlemci olarak diyorum ki, borç yapılandırma adı altında sunulan bu paketler genelde fenerbahçe'nin elini rahatlatıyor ama taraftarın cebinden çıkan formalar bir nebze daha pahalanıyor, denge işte.

insanın özgüveni yerlerde sürünüyor, her gün aynı mülakat hikayeleri... bir de bunun vicdan azabı var, hiçbir şey yapmıyorum hissi.