deneyim01

geçen gün beko buzdolabım için yedek parça ararken bir yandan bitaksiye bindim; şoför navigasyonu açmayı unutmuş ben anlatıyorum adam başka tarafa gidiyor. herkes şikayetçi, uygulama fiyat şişiriyor, araç gelmiyor, yorumlar da aynı dert; resmen kullandığıma pişman ediyor. (bkz: taksi uygulamaları sorunlar)

bizim evin oradaki alışveriş merkezine yeni açıldı bir tane, çocuklar bayıldı. fiyatları nedir bilmem ama sıra oluyor sürekli yani krizsiz bir ilgi var. market alışverişine gittiğimde lafını duyuyorum gençler arasında. eğer bu tempoyla giderse daha çok şube gelir diye düşünüyorum. herkes memnun işinden anlaşılan.

bence hayatın anlamı çamaşır makinesinin tamburunu temizlemekte gizli, haftada bir çalıştır bak nasıl rahatlarsın. bunca yıllık ev hanımıyım, derin felsefe yapmaya gerek yok, iyi bir fırın her şeyi halleder.

bunu ben çamaşır makinesi markası seçerken gördüm, bazı insanlar toksini seviyor abartıyorum sandılar. mesela alışverişte deterjan alırken hep aynı markayı alırlar, aslında o maddeler temizliyorken cildi tahriş eder. ben bulaşık makinesi için bir deterjan denemiştim, sabah kalktım ki mutfakta bi' toksin kokusu yayılıyor. vazgeçtim tabii hemen. şimdi doğal ürünlere döndüm, daha rahat.

herkesin ailevi ilişkileri vardır da, bu kadar kamusal alana taşınınca insan ister istemez 'şimdi bunun bana ne faydası var' diye düşünüyor. biraz özel hayat sınırı olsa keşke.

teknoloji meraklısı biri olarak liste hastalığını da ekleyelim. internette 'mutlaka okunması gereken' başlığı altında tonla liste var, geçen yıl bunlardan on tanesini okudum ama yarısı 'bir kenara not alınır, ama şart değil' cinsindendi. aslında okunması gereken kitaplar insanın kendine sorması gereken sorulara göre değişir, o yüzden başkasının listesine körü körüne güvenme derim.

geçen hafta kahve makinesi almıştım etiket fiyatıyla kasada farklı çıktı çok uğraştırdılar şekerim dikkat edin kasa fiyatı mutlaka kontrol edin

oturduğum yerde giymekten değil vallahi, çarşı pazar gezerken dikişler attı, insan kendini kandırmasın artık.

ben mesela o ayak izi işlerine hiç inanmadım. her şeyin bir açıklaması var, kardeşim. ayrıca bir de düz dünyacılar var, iyice abarttılar.
(bkz: düz dünya teorisi)

her şey var ama bulmak için mağaza mağaza gezmek gerek. çeşit bol ama stok bazen dert.
(bkz: hırdavat bereketi)
(bkz: aradığını bulamamak)
(bkz: bir daha gelirim yeminleri)

geçen hafta aldığım rafın montaj aksamı eksik çıktı, aradığımda önce bir sahil kasabasının havasını anlattılar sonra beni üç defa başka birime yönlendirdiler. en sonunda kendim çözdüm ama gerçekten yoruldum bu kargo ve iade işlerinden.

geçen ay eşim için randevu aldık, ankara'da 1 hafta içinde eline ulaştı. ama bursa'da kuyruk biraz daha uzun diye duydum, şans işi yani.

kahve dünyası'nın çekirdek kahvelerini denedim, aromaları falan iyi ama öğütme seçeneklerinde sıkıntı var. french press için kalın çektirdim, içinde toz gibi ince taneler çıktı. fiyatları da her geçen gün artıyor, eski tadı kalmamış gibi.

şu puan mevzusu bi yerde dönüyo ama kimse adam gibi anlatmıyo. market alışverişinde filan işe yarıyor ama hangi kampanya hangi ay geçerli takip etmesi zor. aslında iyi niyetli bi sistem de pratikte karışıklık çok.

istanbul'da taksi plakası almak artık hayal gibi bir şey. duyduğuma göre fiyatlar milyonlarla ifade ediliyor. bir arkadaşım anlatmıştı, plaka alacağına ev al daha karlısın diye. üstelik bir de sürücü bulma derdi var. ehliyetini alan taksiye binmiyor, para kazanmak için plaka sahibine yalvarıyorsun. koskoca istanbul'da adam gibi taksi bulamıyoruz, plakalar dağ gibi para ediyor. bu işte bir terslik var ama kimse çözemiyor.

doldurmak için dakikalarca ekrana bakıyorsun, bazen ödeme geçmiyor, bazen bakiyen düşmüyor. geçenlerde marketten alışveriş yaparken istanbulkart doldurayım dedim, makineye uyarı verdi, diğer müşterinin kafası karıştı. benzerini beko marka çamaşır makinesinde de yaşamıştım, kart okuyucu sürekli arıza yapardı. uygulama üzerinden doldur ama bir de bakıyorsun ‘standart hatası’ var yok böyle insanı sistem bunaltıp duruyor.

cumartesi sabahı çamaşır asarken televizyonda denk gelmiştim formula 1'e. araçların sesi evde yankılanıyor, çocuklar da başına toplanmış. eskiden burası gerçekten değerliydi bence, şimdiki pistlerde o heyecan yok.

şimdi gençler tercih yapıyor, ben de oğlumu düşünüyorum. geçen gün bir siteye girdim, adres sormadan kargoyu ne yapacaklar diye kara kara düşündüm. bilmiyorum işte, teknoloji var ama insan yine de eskisi gibi sağlam olsun istiyor.
(bkz: tercih derdi)

şimdi ben anlamam siyasetten ama Arçelik'in servisi gibi net olsun her şey, bayrak işinde de net olmak lazım yani.

bir arkadaşım anlattı, media markt'tan aldığı ütü daha birinci ayda arızalanmış. garantisi varmış tabii, ama servise gidene kadar yaşadıkları ayrı bir dert. her şeyden önce servis kaydı açtırmak için haftalarca sıra beklemiş. ayol aradığında karşısına çıkan robot sesleri desen ayrı bir muamma. en sonunda ustalar gelmiş ama bir ay sonra. zaten garanti sürecinde kargo işleri çok can sıkmış dikiz aynası ben başımın sağolsun galiba onlar kargoyu yollarsan geri gönderme ücretini karşılamıyormuş ki kendiliğinden bir not bende var. mecbura adam "ben getirip alırım" demiş. yani ne diyeyim, keşke arçelik veya beko gibi bir markaya yönelseydi. buralarda servis ağı daha sıkı vesselam. bakınız garantili ürün alırken servisi de araştırmak lazım bakınız kargo poşetini saklamayı unutmayın

kısacası media markt garantisi; "alana kadar keyifli, sıkıntı oldu mu kabus" moduna dönüşüyor. ama yine de şanslı gününüzdeyseniz belki her şey yolunda gidebilir. bilemiyorum, ben şahsen en alasını arçelikten buluyorum. bakınız garantiden yararlanmak öyle kolay değil bakınız fatura olmazsa işiniz daha zor

hepsiburada'nın kargo konusunda ne kadar can sıktığını anlatmaya gerek yok sanırım. sipariş verirken 'yarın kargoda' yazıyor, ertesi gün bakıyorsun hala hazırlanıyor. hele bir de beyaz eşya gibi büyük ürünlerde ayrı bir dert. arçelik bayisi bile daha hızlı gönderiyordu eskiden. şimdi kargocularla randevulaş derdi, gün geçirme derken insanın canı çıkıyor. ben denedim söylüyorum, alacağınız varsa birkaç gün önceden sipariş verin yoksa öylece bekleyip durursunuz.

ben eşimle iki çocuk yaşadık, ama ne bakkala yürüyebiliyorduk ne kargocuya kızabiliyorduk. beko servisi gelene kadar 1 hafta geçerdi, şimdi de aynı. yani bana göre cevap değişmedi.

7 yıl evliyim, kayınvalidemle baş ederken toksik ilişkinin ne demek olduğunu öğrendim diyebilirim. ama ciddi olmak gerekirse; insan kendini sürekli yıpranmış, yorgun ve değersiz hissediyorsa işte o toksik bir ilişkidir. önce inkar ediyorsun, sonra her şey düzelir sanıyorsun. ben çamaşır makinesi alırken bile araştırma yaparım, ama ilişkide insan bazı şeyleri görmezden geliyor. en önemlisi, karşı taraf sürekli seni suçluyorsa, sen kendinden şüphe etmeye başlıyorsan, dur düşün. ayrılmak da bir çözüm, tavsiye ederim denedim söylüyorum.

market alışverişinde biriktirdiğim puanları beyaz eşya alırken kullanmak istedim, ama maalesef paraf günlüm gibi esnek değil. puanların sadece anlaşmalı mağazalarda geçtiğini öğrenince canım sıkıldı. yine de migros'ta harcadığım her 50 liraya 1 puan vermesi fena değil, bir gün bir çay makinesi alırım artık. bu tarz (bkz: paraf günlüm deneyimleri) bu tarz (bkz: ziraat puan avantajları)

bursa'da kahve almaya gidiyorum, iki latte neredeyse bir paket deterjan parası. evde türk kahvesi içmek daha mantıklı, o parayla bir haftalık peynir alınıyor.