gs atletico madrid maçındaki kalp krizim

sevgilimle romantik bir akşam planlarken kendimi bir anda ofsayt taktiği tartışırken bulduğum o meşhur doksan dakika. adamın maç boyunca bana tek bir kez bile bakmaması yetmiyormuş gibi, yenilen golden sonra sehpaya attığı tekme yüzünden en sevdiğim papatya desenli porselen takım paramparça oldu.

gerçekten inanamıyorum, sırf on bir tane adam meşin yuvarlağın peşinden koşuyor diye benim deneyimsözlük'te sinir krizi geçirmem normal mi? hayır bir de simeone'nin sahadaki o terli ve gergin halleri yüzünden adamı sakinleştirmek de bana düştü, inanılmaz bir çile bu.