kahve falında çıkan yalnızlık

fincanı kapatirken bile belliydi aslında, orası hep karanlıktı. bir fincan kahve içtim battı mı battı işte, fal baktırmak oyalanmak. arkadaşım 'bak burada bir kalp var, yakında birisi çıkacak' dedi. çıkacak tabi, gün saydığım o telaşlı iş yeri mesaisinden başka kime var ki. mobbing'den şikayet edip fal baktirmaya kalmışız, valla insan kendine gülüyor. üstüne bir de tutup telveyle şekiller yorumluyoruz. fincanda yol var uzağa gidecekmişim, git tabi gelsene diyor vicdansı eleman. işte böyle, şu atmaca gibi bakan arkadaşlarını bulandı gören varsa söylesin bari.

fincanın dibinde bir kulak çıktı dedi falcı teyze, meğerse kulak kendimi dinliyormuşum da haberim yok. iş yerinde mobbing atlattım, evde de sesimi duyan yok, kahvem zaten yalnızlıktan soğudu.