türkan şoray ın o buğulu ve abartılı bakışları

inanılmaz yapay ve fazlasıyla abartıldığını düşündüğüm bir durum. siyah sürmeleri gözünün içine kadar boca edip, alttan alttan uzun uzun bakınca duygu geçmiş olmuyor maalesef. o kadar süzülüyor ki ekranda, ben izlerken daralıyorum, hadi artık konuş da konu ilerlesin diye içimden çığlık atıyorum.

hayır bir de her filmde aynı dramatik kirpik kırpıştırmalar, aynı donuk ama sözde derin ifadeler... estetik bir tarafı kalmadı gözümde, sırf o bakışlar yüzünden eski türk filmi izlemeyi bıraktım. çok yorucu ve bana aşırı samimiyetsiz geliyor.