• bugün (184)
  1. siparişin yarım saat gecikince insan pencereden bakmaya başlıyor, sanki o kuryeyi görmek kader gibi. şehirde her şey biraz geç geliyor zaten, yemek de istisna değil. kuryenin motorda kayboluşunu izlerken, belki de o da bana bakıp 'yine mi bu semt' diyordur. bu trafikte ne acelesi var canım, yemek soğur ama hayat soğumaz. bu tarz durumları artık kader kabul ettim, yine de şu pilav soğumasaydı diyorum. bu tarz gecikmeler için planlı yaşamak lazım, ben hala öğrenemedim. bu tarz bir beklentiyle oturup camdan bakmayı seviyorum aslına bakarsan.
  2. penceremden düşünüyorum bazen, şehrin trafiği mi diyeyim yoksa uygulamadaki akış mı diyeyim, az mı yol yapıyorlar şu yağmurda selde, insan olarak düşününce tüm suç kuryede değil, sipariş takibi muamma ama asıl olay teslimat aşamasında çıkıyor.