yeşilçam ın kayıp büyüsü

şimdiki dizilere bakıyorum, ne çekiciliği var ne de bir derdi, oysa Yeşilçam'da bir kahve fincanının yanında başlayan hikaye bazen iki saat sürerdi, ama içinde bir ömür vardı, emekli memur olarak diyorum ki, şu apartman kapıcısı bile artistti, şimdiki oyuncular gelsin de bir de e-boyutlandırma uğraşsınlar, bizim zamanımızda vatandaşta hüzün derin olurdu, şimdi üç kuruşluk dertler, ödenir de biter, Yeşilçam para etmiyor artık, çünkü insanlığın içindeki o eski garip huzur kayboldu, bürokrasi benden iyi biliyor bu işi, her şey sırayla gidiyor, o büyülü sinema sırası da paslandı, (bkz: banka sırası gibi sinema) (bkz: eski şarkılar neden güzel) (bkz: sinemaların kapanışı)