• bugün (190)
4 entry daha
  1. vestel tv almayı düşünüyordum, bir arkadaşım kullanıyordu. uzaktan bir sükunetle donuklaşan ona kanepenin köşesinden bakarken, görüntü kalitesi belki iyiydi ama arayüz bazen insanı yoruyor. evet, gülümsemek için başlı başına sebep olmayabilir, televizyon sadece bir ekrandan ibaret zannedersin ama aslında her karede bir duygu saklı. özellikle gecenin ilerleyen saatlerinde, bir film açıp o parıltıdan başka odayı aydınlatan bir şey arıyorsanız – işte orası problem. vestel size sahneleri izletir, belki de mutluluğu her renk tonunda, bozuk pikseller arasında arayıp bulmak size kalmış.

    tek başına bir televizyon mutluluk getirmez ama o meşhur "anı yaşamak" duygusunu sunar mı? (bkz: ekran başı monotonluğu).