şener şen sahnesi evde

geçen gün arçelik servisi gelmişti, adam faturayı hazırlarken şener şen'in bir filmini hatırladım, sanatçı dediğin böyle doğal olur işte. bursa'da pazar alışverişimde tezgahtarlarla konuşurken de aynı samimiyeti arıyorum, bu devirde hemzen adam gibi hemzen şener şen gibisi zor bulunuyor.

evet ya yurtdışında izlerken insan kendi memleketinde seyreder gibi değil. özellikle bu tiradlar evde eski tadı vermiyor ama yine de bağlıyor. bu tarz sahneler bize gurbette kısa bir tatil. (bkz: savaşçısın sen baba)

o adamın oynadığı her sahne başkaydı, evde de olsa o eski film tadını arıyor insan.