ankara da yaşanır mı yanılgısı

sevgili deneyimsözlük kadınları, saçınızın nemini gri betonların anlamsız ayazında kurutup süpürge teline çevirmek niyetindeyseniz hiç düşünmeden koşa koşa taşının. her sabah mis gibi deniz havası yerine asık suratlı bürokratların toksik egolarını solumak benim auramı parlatıyor diyorsanız da allah gerçekten topunuza akıl fikir versin.

kızlar allah aşkına nemin sıfır olduğu o cehennem ayazında fönüm anında bozulurken tunalı'da kahve içme romantizmine nasıl kanıyorsunuz anlamıyorum. benim o pamuk gibi cildim kuruyup zımpara kağıdına döndükten sonra şehrin bütün gri binaları benim olsa ne yazar, asla çekilmez.