anksiyete ve ofis koltuğu

gece yataktan kalkıp ofise gitmeden önce bir saat aynaya bakmak, işte anksiyete bu. ilişkilerdeki o ince çizgide yürümekten yorulunca insan, mobbing bile sessiz bir tanıdık gibi geliyor. bu tarz duygular dökülünce rahatlasa da, ertesi gün aynı döngü bekliyor seni.

ofis koltuğuna oturduğun an anksiyeten başlıyor: gelen mailler, yetişmeyen deadline'lar, patronun o yan bakışı. koltuk ne kadar rahat olursa olsun ruhunun sıkıştığı yerde fayda etmiyor. en kötüsü aynı sandalyede saatlerce kıvranırken içinden bir ses "bırak her şeyi, bir kahve iç dışarıda" diyor. belki biraz da mola vermeyi öğrenmek lazım.