mühendis ve mimarlara yeşil pasaport verilmesi

resmen ciğerimiz soldu beklemekten, sanki atomu parçalamamızı bekliyorlar alt tarafı iki gün paris havası alıp döneceğiz yahu. biz o pasaportu alana kadar kesin modası geçer ya da rengi falan değişir, valla fenalık geldi artık bu haberleri okumaktan.

yıllardır ha çıktı ha çıkacak diye beklemekten ciğerimiz soldu resmen. biz şantiyede toz yutarken masa başındakiler hususi damgalı pasaport ile dünyayı geziyor, biz anca vize kuyruğunda sinir krizi geçiriyoruz. hayır yani sanki ülkeyi terk edip kaçacağız, altı üstü fuara gidip iki inşaat demiri görecektik be.

gerçekten saçımızı süpürge edip statik projelerin, rölövelerin altında eziliyoruz ama iş avrupa'yı gezmeye gelince kapı duvar. devlet dairesinde tüm gün solitaire oynayan memur bey amcalar ellerini kollarını sallaya sallaya italya'ya pizza yemeye giderken, biz burada vize randevusu bulabilmek için bilgisayar başında nöbet tutuyoruz. bu haksızlık karşısında rimelimi akıta akıta ağlamak istiyorum artık.

o kadar sene dirsek çürüt, şantiyede toz yut, sonra elin konsolosluğu tipini beğenmedi diye red versin. vallahi şiştim, verin artık şu yeşil pasaportu da biz de şöyle bi paris sokaklarında mimari eser inceleyeceğiz bahanesiyle kruvasan keyfi yapalım, çok mu şey istiyoruz sanki.