aşk acısı nasıl geçer

aşk acısı bir şehirden diğerine taşınmak gibi; ilk günler tanıdık sokaklar yok diye yürürken tutunacak bir yer ararsın, zamanla yeni kaldırımlara alışırsın. geçmiyor dediğin şey aslında kabuk bağlıyor, üstüne basmadıkça acımıyor. pencereden dışarı baktığında karşı komşunun ışığı yanar, farklı bir hayat akar ve sen hâlâ orada durursun ama artık bir seyirci gibi.

bir gün bakıyorsun, acının rengi solmuş, sesi kısılmış. kimse sana bunun takvimini veremiyor, herkesin taşınma hikâyesi kendine has. sadece yürümeye devam et, yeni semtin de zamanla kendi komşularını getiriyor.