beyaz perdenin eski tadı

eski filmlerde öyle bir hüzün var ki, mesela ihtiraslar; emektar bir gibi sessizce yüreğime oturur. iş hayatındaki o sahte neşelerden sonra geceleri münir özkul'un saf hali iyi geliyor. hayatın içinde kaybolmuş hissedince bu tür hoş bir düş kırıklığı ilacı. (bkz: eski zamanlar)