evlilik ve bekarlık üzerine

otuz bir yaşındayım, evliliği de bekarlığı da tartarım ama ikisi de tam oturmuyor. evlilik diyorlar, yuva kur, çoluk çocuğa karış; bekarlık diyorlar, özgürsün, kime ne istersen söyle. ben ikisinin arasında kalmış biriyim; akşam eve gelince kimse sormuyor 'nasılsın' diye, o da ayrı dert. evliler 'sen hâlâ bekar mısın' der, bekarlar 'aman evlilik ne zor' der. benim tek istediğim biriyle oturup dertleşmek, kahve içmek, susabilmek de bir dert; bu mudur yani hayat? bilemedim, ama bazen kırgınım hayata, onu da söyleyeyim.