terapide ilk seans anıları

ilk seansa gittiğimde bekleme odasında iki tarafı tartmak için, bir an karşımda bir yönetici var gibi hissettim, sonra terapistimin hiç sorgulamadan 'nerede takıldınız, evinizde işinizde' dediğini duyunca aslında işin yasıyla başa çıkmam gerekmeden oldu. kendimi tartarken ne kadar abarttığımı tespit ettim, gerçekti ama küçücüktü; hani ürün iade merkezi gibi önce paketi açıp uzun çözümsüzlük andını anlatıyorsun. sonra ihtimal gene havada kalıyor, ancak 'sürece güven' dediler, ilk hafta kendimi biraz seyirci koltuğunda hissetsem de açık konuşmak imiş iyi gelen. benim nacize tavsiyem, ilk seansta yeni bir kıyafet yerine eski hikayelerinizi yanınıza alın, gerisi kendinden akıp gelecektir herhalde.