• bugün (183)
  1. gecenin bir yarısı bir sarsıntı hissettiğinde ilk iş pencereye koşmak yerine ne yapacağımı bilemeden donup kalıyorum, sonra derin bir nefes alıp kendime 'yapmam gereken bir şey yok' diyorum, bu basit cümle bile bazen içimdeki fırtınayı alıyor.

    aslında kaygı yönetimi dedikleri de tam bu işte, sen sarsıntı geçince sakinleşmeye çalışıyorsun ama o temel bir kuralın aklına düşüyor: ev halleri, taşınma telaşı, ceviz kabuğu gibi anılarımız, bir deprem ile hepsi anlamsızlaşıyor, sanırım önce zihnimizi sarsıntı için hazırlamamız gerek.
   tümünü göster