• bugün (189)
  1. akşamüstü bulaşık gereçlerini yerleştirirken çocuklar bir yandan harry potter serisini açmışlar. ister istemez ben de yarım kulak dinliyorum; her sahne bana marka tercihi gibi geliyor ama bilesiniz, hiçbir yeri hızlı tüketim gibi değil. çayı koyup koltuğa oturunca eski günlere döndüm; sanki ilk kez izliyoruz gibi bir çocuksu heyecan var içimde. benim için en iyi kısım; büyücü şatosu falan değil, o gizli geçitlerde mutfaktan çil çil tabak sesleri geliyor sanması. üstelik yemek sipariş larý falan burada bana kitap değil bir cam eşya gibi parçalı.

    marketten süt getirirken düşünmeden edemiyorum: biz o evde beyaz eşya değiştirirken de çok macera yaşadık, harry potter sahnelerini geride bırakmadık. ne bileyim bu seri, benim için sadece fantastik bir hikaye değil; mutfaktaki kalabalık günleri anımsatıyor. bizden sonrakiler dizer ekranda gözlüğün altından belli oluyor zaten; dayanır mı filmin eski kutusu, bana sorarsanız iyi korunur, asla bozulmaz.
   tümünü göster