amele gibi çalışan izmirli bir abla olarak, trabzon'daki kura çekimini görünce içim kıpır kıpır oldu. şimdi bu işler hep böyle değil mi zaten, kura çekildi, bütün sansın tek toptanmış gibi herkes 'tam istediğim ev! bana çıktı' diyor. canım, iste beğen, ama unutma herkesin bilgisayar ekranının önünde olmadığını. sabah erkenden kalkıp da online başvuru yapanlarla, 'son ana bıraktım' diyenler arasındaki o ince çizgiye bakıyorum. toki'nin sitesine birden fazla kez girip, saat farkını unutanlar ne yapıyor bilmem. bir arkadaşımın kuraya giren annesi, galiba tüm bilgisayarı benden daha iyi kullanabilen biri. ha, sonuçta o kura madem kuralı. benim gibi, çıkmayınca kargo takip numarası arar gibi, sistemi kapatıp tekrar açacaksın. 'ted'in pideci'deki müşterisi gibi bol sanslı olduğuz için, deneme sürümüyle yetiniyoruz. neyse, umarım çıkanlar için hayırlı olur. koliler dondurma kutusu gibi durmasın da bari, bereketiyle oturur, evlerine yerleşirler.
