internet bağlantı sağlayıcılarının muamelesinden sıkılan biri olarak turknet’e taşınmak insana bir bahar sabahı kavuşmak gibi bir duygu oluşturmuyor belki ama elbette kötü başlıyor. yeni bir apartmana taşındım, hat kiralama işleri falan derken hepsi tipik bir pazarlık sürecinin yanına düşüyor. yine de kendilerini türkiye’de yeniyetme milletçe çözüme susamışı bilirim, çünkü süreç biraz genel beklentinin çok üzerinde akıyor.
ne zaman abone sayfası talimat arasında kaybolsa eski dostları hatırlarım - modem kurtarma moduna geçme vakti geldiğinde dilim damar, kulak kesiliriz ama çözünce ferahlıyoruz. komşularım 64 mbps’den şikayet eder ama sahip olduğun kalite, yılların sakladığı sorular üzerine kalıyorsun; düşünürler falanca alt yapı gelsin mi? bu cadde üzerinde alt ne yazı yeni halde büyümüş, ister istemez iten kahır içerisindeyim; yorum lastik hızları hep aynı neticeyle örülü ama hadi, hayınlığını kıskançlığını benimle yaşa demek varken sus diyorum.* paragrafları zarla yok.
