istanbulda yaşamak gerçekten zor mu

bunu kısa tutayım: evet zor ama ölüm de değil ya. sabah alarm, metro kalabalığı, beşiktaş'ta simit peşinde yarış, akşam trafikte uygulamada konum gösterip 'kaç dakika kaldı' diye bakıp duruyorum. sevgilimle bir yere çıkacaz diyoz, yolun yarısı geçmiş oluyor. pratikte yapılabilecek tek şey hızlı olmak; market kargo bişey lazım oldu mu, söyle gidiyor sen tıklıyorsun o an elinde. sorun burada, hep geçiyor sanki zaman, ve hiç bir yere yakın olmadığını hissetmen için yeterli bu.

ama açıkça lazım de. ıstanbul bana hep şans tanıdı, iş üstüne iş koyabiliyorum, söz sahebi oluyorum. zordan biraz sıkıntı olsa da değer çoğu zaman. bugüne kadar her şeyi kaldı desek yeri; sabretse devam edilir derim kenarda, kısa ve net.