gettaksi şoförüyle yolculuk

abin arabasına bindiğim an bir şehir turuna çıkmış gibi oluyorum, her seferinde başka bir semtin arka sokaklarından geçiyoruz. gözlemci halimle camdan dışarıyı izlerken şoförün cümleleriyle açılan küçük dünyalara misafir oluyorum; kimi kez eski taşındığı evi anlatıyor, kimi kez yeni açılan bir dükkanı. yolun sonunda elimde bir adres değil, bir kasabanın dedikodusu kalıyor.
ki bazen ters yönden gidiyor, bazen radyodaki müziği değiştiriyor, ama tuhaf biçimde telaşlanmıyorum. sanki o direksiyonun arkasındaki sakinlik bana da geçiyor; kapı açıldığında inen sadece bedenim oluyor, aklım hâlâ muhabbetin kaldırımında dolanıyor.