sınav senesi insanın içini nasıl kemirir

şehrin gürültüsünden uzak, pencereden aşağıya baktığımda o sınav telaşını hatırlıyorum. yıllar geçmiş ama o yoğun kaygı, herkesin yüzünde aynı ifadeyle hâlâ duruyor. gençlerin omuzlarında taşıdığı o yük, bir yetişkin olarak insanın içini acıtıyor. aslında hepimiz biliyoruz ki hayat tek bir sınavdan ibaret değil, ama o yaşta bunu anlatmak ne mümkün. sabaha kadar ders çalışan birinin camdan dışarı bakışında, geleceği kurtarmaya çalışırken kaybettiği anlar var.

ebeveynlerin de bu dönemde ayrı bir telaşı var. sınava giren çocuk değil de sanki onlarmış gibi, evin atmosferi değişiyor. balkonda içilen çayın tadı bile huzursuz oluyor. oysa zaman her şeyi yerli yerine oturtuyor; ama o anki karanlık tünelin ışığını hep birlikte bekliyoruz.