iş bulamamak

sabah pencereden dışarı bakıyorum, herkes bir yere yetişiyor, ben ise öylece durup izliyorum. iş aramak artık insanın kendine her gün aynı soruyu sorması gibi bir şey oluyor, sessiz ve yavaş. semt değiştirdik geçen sene, yeni başlangıç umudu vardı ama o da uzak bir sahilde duruyor sanki. yine de bu sabahların birinde doğru kapı açılacak diye bekliyorum, sessizce.