• bugün (165)
  1. takip ekranı bazen öyle bir şey ki, sitenin yanında oturup bekleyen biri gibi hissediyorum kendimi. yeşil yanıyor, sarı yanıyor, sonra hiçbir şey yanmıyor; sanki paket bir gecekondu sokağında kaybolmuş, kimse yerini bilmiyor. şehirdeki her kargonun hâli böyle değil ama bu ekran kendine has bir ağırkanlılıkta.

    güncelleme saatleri içime sinmiyor, 'dağıtıma çıktı' yazısıyla kapı çalınması arasında insan bir asır yaşlanıyor. sonunda paket geliyor da rahatlıyorum, o an gökyüzü birden açıyor sanki, sakin bir mutluluk yerleşiyor içime.