• bugün (179)
  1. Erken çocukluk döneminde küçük bir çocuk için anne ve baba kelimenin tam anlamıyla "tanrısal" varlıklardır; her şeyi bilen, mutlak güce sahip, sığınılan ama aynı zamanda gazabından korkulan figürlerdir.

    Çocuklukta ebeveynle göz teması ve duygusal bağ eksik kaldığında, zihin o "tanrısal ve ulaşılmaz ebeveyn" imajını büyütemez, tamamlayamaz. Yetişkinlikte karşılaştığın her insan—yoldan geçen sıradan biri bile—bilinçaltı tarafından o eksik kalmış, ulaşılamamış ve tapınılması gereken "küstah, soğuk ve ağır tanrı" tahtına oturtulur.

    Çocuksu Büyü: Çocukken ebeveynleri tanrı gibi görmek insanı korunmuş hissettirir. Bilinçaltın o büyülü/mitolojik dünyayı bitirmek istemiyor; çünkü o dünyayı bitirmek, yetişkinliğin o soğuk ve yalın gerçekliğiyle yüzleşmek demek.