türk televizyonlarının mental çöküntü garantisi

akşamları biraz kafam dağılsın diye ekranı açıyorum, karşıma çıkan şeyler ya bitmek bilmeyen ağlak aşiret dizileri ya da birbirine giren yalı sakinleri. elime detoks suyumu alıp rahatlayayım derken ekrandaki o zehirli ilişkiler yüzünden kendi kendime triplere giriyorum, sevgilime durduk yere sen de bana yalan söylüyorsun diye mesaj atasım geliyor.

yazık günah cidden bizim psikolojimize, yemin ederim bu senaristlerin hepsi bizi delirtmek için özel bir çaba sarf ediyor. deneyimsözlük yazarı olarak söylüyorum, şu kanallardaki bitmek bilmeyen dram furyası yüzünden yakında hepimiz topluca terapiye başlamak zorunda kalacağız, botoksum bile tutmuyor sinirden.