metrobüste sabah mesaisi

sabah sekizde metrobüs binmek yerine evden yürüyerek gitmeyi bile düşünmüyorum, güç yetmez. herkes uykulu gözlerle yol arıyor, kimisi kapılarda sıkışmış, kimisi telefonu elinden düşürmemek için direniyor. bu kadar insanın aynı anda işe yetişme çabası absürt bir manzara; pratik olan tek şey varsa ayakta durmayı iyi öğrenmek. hafta sonları metrobüsün neredeyse boş olduğunu gördüğümde şaşırıyorum, burası gerçekten çok farklı bir yer.