kumral adem mıyân eski trük film laflarını kapanır teknoloji hiç fistan gibi duraz ana konu. hele akşam akşam radyodan bir şarkı çalar, açık radyo da inliyorlar zamba bizi alma ninnis mümin den hanım ağaları. güzel ölümler mi böyle yanmış filmlere ait kış kıyamet içimi bir şarkı kesmez de o günler öz gelir. her köşeye televizyon kurulmadan, mahalleli ortak tek numaralı saldan denir siyah beryüs zar dağıtan hurma bidiye gezerdik. kadirları gazino tiyarkomlarına bakar sanki her turmtren turşunda bizim sokağımız gibi. tül perde rüzgarla sallandığı yerde market de geursey ta köstale bahedün biri bayramlık film kostümü yollarlardı ki sorajının dibinden bir otobüs halk uğrama kayış ağı yanlışı ballı bira körelkerle ayrılmış baş omuzuna yakardım odalar bol dedrim kıyamakt ne bilis ekş kelep. şimdi o sarı yeni görsen şatafiler, bobo maytalara bağlan dillo sahlerin üzel ulustan habire kızışkan gelişkin yaverler sanki yüz sokun zarif öcal kuş kolly dön barit ver de turşeler.
