aşk acısı gerçekten geçer mi zamanla

biz eskiden aşka yeşilçam gibi bakardık, hıklı hıçkırıklar, sönmeyen sokak lambaları, adam kaybolan değeri yüreğinde saklardı. şimdi iki mesaj, üç kalp, bir 'bu tarz` ucuz mutluluk, ah be. acısı geçer mi diyorsun, şöyle bir bakınca zaman dediğin şey süngersi, bazı yaraları içier, bazılarını kurutur, iz kalır. ama sıcağı sıcağına o yangın hiç dinmez, millet eskiden mektup beklermiş, şimdi cevaba on saniye veriyor, ondan sabırsız olduk. en nihayetinde bir teyp mahuru, o insan gidince geriye kapkara bir sessizlik kalır, geçme değil, alışılır bu... bizim zamanımızın acısı kartla yazılırdı, şimdikiler kadar çabuk unutulmazdı. yine de sağ olsun bu dünya, acı bile bir gün bizim kankamız oluyor.

har gibi, hüzün de geçer; ama ömrün bir parçası olarak kalır.