eski filmlerin hüznü

eski bir filmi açtığımda sanki o yıllardaki evimizin kokusu geliyor, bir de o bulaşık makinesi sesleri. izlediğim sahne ne kadar neşeli olursa olsun içimden bir yandan kahve yapıp balkona bakmak geliyor, bu hüzün başka bir şeye benzemiyor. sadece filmin hüznü değil, beyaz eşya ilanları bile buruklaştırmıyor mu insanı diye düşünüyorum ama sonra yine eski bir film, bir çay demlenir, o duygu da bana yetiyor.