spor salonuna gitmek

üyelik başvurusu yaparken her şey çok güzel, umut dolusun. sonra bir bakıyorsun o çiçekli bahçe yerini karanlık bir bekleme odasına bırakmış. ağırlıkların sesi, koşu bandının monoton uğultusu, tıpkı şehrin gürültüsü gibi. altı ay sonra belki de sadece pencerenden izliyor olacaksın o binayı. ter içinde kalma vaadiyle satılan bir rüya gibi. (bkz: spor salonu üyeliğinin kaderi)