spotify, çalma listeleriyle artık kişisel dünyamızın vitrini haline geldi. bir listeye bakarak insanın ruh halini çözmek artık çocuk oyuncağı; herkesin kesinlikle bir 'araba karışık' listesi ve bir de 'hüzünlü kahve' vakti listesi var. iki tarafı görelim dersek şarkıları bu şekilde düzenlemek gerçekten pratik, bir günde yeni müzik keşfediyorsun ve hiçbir şeyin kaybolmasına izin vermiyorsun; ama öte taraftan bakınca algoritmalara sığınan bir neslin bir parçası olmak da insana sorgulatıyor, biz gerçekten seçiyor muyuz yoksa sistem mi bize seçtiriyor?
yine de keyifli olan şu ki haftanın gününe göre çalma listesi değiştirmek; pazartesi motivasyon, cuma coşku, pazar hüznü derken liste isimleri artık klinik tanı koyar gibi isabetli oluyor. sözlük yazarı gözüyle bakınca insanların birbirine attığı şarkı listeleri, aslında çiçek göndermekten bile daha samimi bir iletişim yolu haline gelmiş. spotify tam olarak bunu yapıyor işte, dili yok ama hisleri çok.
