thy uçaklarında yolcu deneyimi

pencereden bakıldığında her şey yavaş ölçülerini alıyor, koca ülke lavanta tarlası gibi uzuyor gidiyor. host ve hostes gelir, sırıtır, sen sessizce bakınırsın içmişsin suyunu. bence en güzel deneyiş, kimse konuşmadan kabin lambalarının sararıp gitmesinde, o an insan bi tuhaf oluyor. sonra tekerleri kalkışını gidiyorsun, arkanda otobanda bi sürü kıvrılası insanı bırakıp dediğinle gitmek, içilmiş gibi. o beyaz ayakkabılı dediğin pansiyoner üyesi saat var ya, işte o da boş bakışların ifadesi, siz hepiniz in cebim oyu yürekli kalışlı.