canım ben bunu çok düşündüm; marketten aldığım deterjanın kokusu bile geçmiyor ama ölümden sonra ne olacağı bana hep beyaz eşya garantisi gibi geliyor, ne kadar uğraşırsan uğraş sonu belli.
ölümden sonra ne olacağını ben bilmem de, hesabı yapacak olsam böyle bir başlığa düşmüş herkese sadece şu kadarını söylerim; bizim tecrübe satılan bir dünyada evrak eksik diye bankadayken insan kendini düşünmeden edemiyorsa, öteki tarafa gidecek kadar aceleci olma, bir filan işin bir de yaşayan tarafı var, ödül ya da ceza mı bilmem ama bu dünyada ki kuyruğa girmek bankadaki kuyruktan farklı olmaz, en iyisi ahırdan kapıdaki sıraya kadar her yerde sabırlı olmak, annem hep derdi ya kul safl saf olur diye, gene de kimse geri gelip bize anlatmadığına göre bizi en çok ''vadesi en yakın evrak işi ayarlamak'' biraz da hakiki olmayan fetvalardan uzak durmak kesiyor, zamansız fazla teolojiye dalmak sonradan falanca banka müdürünü huylandırır, ha ben ölünce nirvana diye ararsanız muhtemelen hiçbir şey beklemediğim için hiçbir şey olmazmış tadında yaşayıp gidene en yakın his bırakır
