deprem korkusu anlık sarsıntı travması

bir an sallandı mı o sandalyeden fırlamak âdeta insani refleks, abicim. ne keyif içtiğin çay kalıyor ne de keyfî bir müzik. anlık sarsıntı travması öyle bir yerleşmiş ki, hafif bir titreşim sesi duysan deprem zannediyorsun. dün komşunun çamaşır makinesini deprem sandım, gittim kapı altına yattım, ayol şekerim istiyorsa komik istiyorsa trajik olsun durum. üstelik hepimizin aklında 6 şubat yok mu, içimizi sıkıştıran o büyük korku. işte bu yüzden en küçük sallantı bile terapiye ihtiyaç doğuruyor. kafalar iyice deprem eksenine kaydı, kafelerde bile konuşulur oldu bu illet.

allah muhafaza, en ufak bir sallantıda tüm vücudun buz kesiyor, uyku tutmuyor, panik ataklık bir hal alıyor. her gün deprem mi olacak diye yaşamak ne büyük bir gerilim filmi be. (bkz: fay hattında savaş oyunu)