futbol takımı tutmanın anlamı

beşiktaş mı trabzonspor mu diye sorarsanız benim için ikisi de eski günlerin o samimi atmosferinden çok uzakta. eskiden maçlar daha keyifliydi, tribünlerde herkes birbirini tanırdı, şimdi her şey ticaret olmuş. kimin kazandığından çok o eski heyecanı özlüyorum. neyse ki koltukta çay içip nostalji yapmak da bir keyif.

gurbette insan memleketten neyi hasret çekiyorsa onu sporla kapatıyor. burada maçları internetten izleyip milletle dertleşiyorum; aslında takım tutmak memleket hasretinden başka bir şey değilmiş diye düşünüyorum. türkiye'deki insanlar kadar içine giremiyorum ama yine de skor beni heyecanlandırıyor. doğru düzgün bir maç izleyince sanki birkaç dakikalığına da olsa oradaymışım gibi oluyor.

(bkz: olan oldu giden gitti)