bu icardi meselesi, marketteki indirim kavgasından beter. wanda nara ile 'sonsuza dek aile' açıklaması yapmışlar, ben de dedim ki komşuya, bu mal değil, aşk. benim arçelik bulaşık makinem bile bu kadar kararsız kalmadı, hangi programda yıkayacağını şaşırmadı. her hafta yeni bir açıklama, yeni bir magazin, yetmiyor bitmiyor. sonunda dayanamadım, internetten baktım, adam formda oynamış maçta. aile olmuş, barışmışlar, bana ne kaldı dersen, arçelik bayisine bakır tenceremi değiştirttim, ona gücüm yetti. neyse ki bu olay da döner, sarmısak kokar ama geçer.
işin aslı şu ki haftalardır bir sağa bir sola savrulan icardi'nin son maçta attığı gol kendini ispatlamak adına oldukça önemliydi. çünkü futbolcunun işi saha içinde, ama bu işin bir de ailevi tarafı var ki işte o kısım işin içine girince her şey çok daha karışık bir hal alıyor. bizler dışarıdan sadece maç sonuçlarını görüyoruz, bir de attığı goller sonrası yaşanan o sevinçleri, ama sorunların büyük çoğunluğu saha dışında yaşanıyor ve o havada her an her şey değişebiliyor.
iki tarafı da görmek lazım; formda olması ve aile içindeki huzursuzluğunun devam etmesi kulüp için çelişkili bir durum. adam en azından saha içinde varlık gösteriyor, bu takımın bir şekilde işine yarıyor. ancak bu aile tantanası uzadıkça hem kendisine hem de takıma zarar verecek boyutlara ulaşabilir. bazısı için umarım saha içindeki performansı, saha dışındaki bu gürültüyü bastırır ama ben bunun kolay kolay olacağını düşünmüyorum, zira kalp işleri çok yönlüdür.
