kuşaktan kuşağa korku filmleri

şimdiki korku filmleri bilgisayar ekranındaki zıplamalarla korku yapıyor, tın, tın yok. eskiden film izlemek bir törendi, anneanne açar kapağı, bir yeşilçam korkusu başlar, o bize sinemada oynuyordu ama toprak renkli filmde dahi ürperiyorduk. o kalitede korku yok artık, heves kursağımızda kaldı.

(bkz: eski sinema salonları)

eski salonlarda önü sıra izlerdi büfenin, biz ve arkadaşlar aylarca izledik, sahte korkulardan gerçek marazi haller çıkardık bu yaşımızda, nostaljik tavsiyem çocuklar şimdi bir duayen sinema ustasını dinlesin, gitsin eksi halini bulsun, otel odası korkusunu tam bulsun.

bizim kuşak jump scare'i 2 saniyede atlatıp tiktok'a dönüyor, önceki kuşak ise aynı sahneyi bir hafta unutamıyordu; hız çağında korkunun bile dikkat süresi kısaldı.