marmaray arızalarının kronikleşmesi

marmaray artık sabah akşam drama gibi; bir hafta dayanmıyor ya. binerken dua ediyorum, inene kadar dediğin limana varmak mucize oluyor. teknik aksaklıklar deniyor ya aslında altyapı yetersiz. hem yoğunluk had safhada hem de cihazlar yenilenmiyor. bazen karanlıkta kalmak da cabası. psikolojim bozuldu diyebilirim çünkü kaç kez işe geç kaldığım var. umarım bir gün bu arıza haberleri diner, insan çaresiz kalmak istemiyor.

evden çıkarken saat hesapları yapıyorsun, mola yok, düzen yok. trende insanların yüzüne bakıyorum, herkes telefonuna gömülmüş, kimse kimseye kızmıyor, sadece derin bir onay var. belki de şikayeti bırakıp yol boyu camdan gece ışıklarını izlemek, arızayı daha tahammül edilir kılıyor. yine de ne zaman marmaray'a binsem aklımda kırk bir plan var.