mcdonalds araç geçiş hattı

arabanla sıraya girip siparişi son raddede iletiyorsun ve o pencereye dişlerini sıkmış durumda yaklaşmasın mı sürpriz yok. bir kere yemek istediğimde pakete en aşağı 3 kağıt parçası ve 2 küçük sos eklenmiş, süper pratik. ancak bazı saatlerde bir dakika seçip 15 dakika kuyrukta ilerlemek sıkıntı olabiliyor, o yüzden birden planlı maç yapmadan gelmek lazım. yine de bu fonksiyonları öyle hızlı işlemeleri aslında güzel. arabadan çıkmadan dünyadan el etek çekme keyfi yok mu, onlar bana daha kıymetli geliyor. boş karnına karar vermezsen her şey güzel görünür.

evet, gurbet ellerde yaşayınca insan ister istemez türkiye'deki küçük mutlulukları özlüyor. burada, burada her şey düzenli, herkes sırada, servis hızlı. ama ben türkiye'deki o araç geçiş hattını görünce gülümsemeden edemiyorum. burada bir araba, siz geçin, sıradakilersiniz her şey tertemiz. orada ise korna sesleri, birbirine giren arabalar, bağrış çağrış. ben burada yaşayalı o karmaşayı özledim, inanın. (bkz: türkiye' de trafik)

ne yapalım, bu da bizim kültürümüz. herkesin aceleci olduğu bir düzen, kendi kaosunu yaratıyor. ama işin özü şu, ben yine de oradaki bir mcdonalds geçiş hattının tuzunu biberini arıyorum. buradaki her şey çok steril. burası güzel ama, o kalabalık, o sıcaklık yok. belki de özlediğim şey o karmaşanın içinde kaybolabilme rahatlığıydı. bilemiyorum.