metrobüste sabahın körü

hani bazıları der ya sabah sporu yapıyorum diye, benim spor salonum metrobüs. kapıda sıkışmış bir halde bir saate yakın ayakta durmak, insanı ister istemez hem fit hem de felsefik yapıyor. sabahın altısında gözlerindeki o uyku sersemliğiyle birbirine yaslanan insanlar, aslında hepimizin aynı dertte olduğunu gösteriyor. ben bu kalabalığı gördükçe içimden 'ne günler görmüştük be' diyorum ama kimseye belli etmiyorum.

saat henüz yedi, uyku torbamda degilim tabi. metrobüste telefonla uğraşma derdindeyim artık, instagram'da kaydırdıkca bi baktmm dünya degismeraralarinda. kargo bekicem diyorsun evde, parsel boşta durur, gel salix. oturucak yerin cabası sonra. millete bakınca uykusuzluktan tavır bozulmuş, biri iskender uni hamurunu yiyor sindiremedi. yer arıyor yatayn mi neyis, one bi el krdlanit vermesin de şükrettim. sabah başladı pazarda niye yattım diyor içimden, oturdum moda ünite bekliyorum keyi erken kalktıgın anda bitti iste. tek tesellisi saha ilerliyor protokol öyle.