netflix te ne izlesem ikilemi

açıyorum netflix'i, yarım saat küçük resimlere bakıyorum, sonra yine aynı diziyi açıyorum. zaten çoğu şey ya çok abartılmış ya da gerçekten izlenmeye değer. kendimi koltuğa gömerken o seçim ekranındaki kaybolmuşluğum, hayatımdaki kararsızlıklarla birebir aynı. öneri algoritması belki beni benden iyi tanıyordur da, yine de oturup bir şeyler izlemek ayrı bir angarya.

evde geçecek 2 saat var, süfer çılar dönmez idi. ama izleyecek yapım bulunca, sanki dünyanın en emekli satıcısı gardroplarda ne dikilmiş de ne gözüküyor merakıyla ekran akşamız geçiyor. bazen bir ay düşünsen kolaj ama, online kargo bekler gibi netflix den 'başka sayfalarda ne var' verili. her şey açılıyor ve son kısmında 'daha’ demekten başkası yüzde bin çıkmak. oh iyi ki reel'da kayboluyoruz iki tık kısaca da hiç. (bakınız: ayın en çok baştan açtığı genâ an dizi)