ofiste dedikoduya yakalanmak

çay ocağında iki kişi konuşuyorsa konu bizizdir, bunu herkes bilir. memurluk yıllarımda öğrendim, dedikodunun en kralı koridorda döner, müdürün odasına girerken bir bakarsın herkes susmuş. dedikodu yapanın iki gün sonra sıradaki dedikodunun malzemesi olduğunu da tecrübeyle gördüm ama anlatamadım. bürokrasi yavaş ilerler ama dedikodu ışık hızında, şaşırıyorum. bu tarz işlere girdikten sonra insan susmayı da öğreniyor ama enisi çıkmıyor. bu tarz ortamlarda en iyisi dinleyip tasdiklemek, zaten öteki türlü cezaevinde de yatılırsın. bu tarz bir mesaide en kârlısı masanı toplayıp çıkmak.

dün mutfakta arkadaşımla patronun yeni çantası hakkında konuşurken, aynen omzumu döndüm o karşımdaydı, ayol donup kaldım. neyse ki telefonum kozmetik siparişi yanımda, çantaymış gibi göstermeye çalıştım ama kimse inanmadı. artık dedikoduyu hep beraber yapanlarla konuşuyorum, tek başına tehlikeli imiş, kargo kutusunu açıp yeni alışveriş poşetini şeytan diyor ama, ben susuyorum.