• bugün (198)
  1. bizim nesil için bu soru hep öyle bıçak gibi keskin cevabı olmayan bir soruydu; ikisi de ayrı dönemin kralıydı ama dinleyene göre kalp ya birine kırıktır ya ötekine.
  2. almanya'da yaşayıp türkiye'yi uzaktan izlemek anlamsız bir özlem gibi çöküyor bazen. tarkan tam bir gurbetçi dostu, o şarkılarda hep toprağımıza bir şeyler bırakmışız gibi hissettim; mustafa'yı ise daha çok köprü dibindeki fast food nostaljisiyle hatırlarım. yıllar geçince meğer işin uzun soluklusu ile kısa süreli yaşanan keyfi kıyaslamak daha zor oluyormuş. hasbel kader toprakların dışına çıkıp bu şarkılara sarılınca fark ediyorsunuz: aslında herkes kendi içinde milyon kere söylenmiş küçük melodilerin yolcusu