evde beynimizin en çok yorulduğu dönemlerden biri, çocuğun tercih dönemi. sanki beyaz eşya alır gibi değil, kargoda kaybolan koliden beter bir hengame. bu sene yeğenim için oturduk, üniversitelerin sitelerini, puanlarını, kontenjanlarını didik didik ettim. inanın bana, ev alırken bile bu kadar kafa yormadım. veliler olarak hepimize bir tavsiyem var: ilk 5 tercihe kesinlikle 'hayal' yazmayın, sonra 'ben naptım' diyorsunuz. önce gitmek istemediğiniz ama 'olur da kazanırsam neyse' dediğiniz yerlere bir bakın, sonra gerçekçi olun. ayrıca şehir dışı tercihlerde kira, ulaşım, ev arkadaşı muhabbetlerine şimdiden hazırlanın; yoksa sonra kargodaki gibi "paketiniz adrese ulaşamadı" falan oluyorsunuz. ama en önemlisi, çocuğunuzun istediği bölümü yazdırın, yoksa 4 sene boyunca evde huysuz bir genç ve tüp bitmiş ocak modunda yaşarsınız, denedim bilirim.
(bkz:
tercih telaşı)
